சிலப்பதிகாரம்-மதுரைக் காண்டம்

11. காடுகாண் காதை

12. வேட்டுவ வரி

13. புரஞ்சேரியிறுத்த காதை

14. ஊர்காண் காதை

15. அடைக்கலக் காதை

16. கொலைக்களக் காதை

17. ஆய்ச்சியர் குரவை

18. துன்ப மாலை

19. ஊர்சூழ் வரி

20. வழக்குரை காதை

21. வஞ்சின மாலை

22. அழற்படு காதை

23. கட்டுரை காதை

11. காடுகாண் காதை

திங்கள்மூன் றடுக்கிய திருமுக் குடைக்கீழ்ச்
செங்கதிர் ஞாயிற்றுத் திகழொளி சிறந்து,
கோதைதாழ் பிண்டிக் கொழுநிழ லிருந்த
ஆதியில் தோற்றத் தறிவனை வணங்கிக்
கந்தன் பள்ளிக் கடவுளர்க் கெல்லாம் 5

அந்தி லரங்கத் தகன்பொழி லகவயிற்
சாரணர் கூறிய தகைசால் நன்மொழி
மாதவத் தாட்டியும் மாண்புற மொழிந்து,ஆங்கு,
அன்று, அவருறைவிடத் தல்கின ரடங்கித்
தென்றிசை மருங்கிற் செலவு விருப்புற்று, 10

வைகறை யாமத்து வாரணங் கழிந்து,
வெய்யவன் குணதிசை விளங்கித் தோன்ற,
வளநீர்ப் பண்ணையும் வாவியும் பொலிந்ததோர்
இளமரக் கானத் திருக்கை புக்குழி

‘வாழ்க,எங்கோ,மன்னவர் பெருந்தகை15
ஊழிதொறு ஊழிதொறு உலகங் காக்க!
அடியிற் றன்னள வரசர்க் குணர்த்தி,
வடிவேல் எறிந்த வான்பகை பொறாது,
பஃறுளி யாற்றுடன் பன்மலை யடுக்கத்துக்
குமரிக் கோடுங் கொடுங்கடல் கொள்ள,20
வடதிசைக் கங்கையும் இமயமுங் கொண்டு,
தென்றிசை யாண்ட தென்னவன் வாழி!
திங்கட் செல்வன் திருக்குலம் விளங்கச்
செங்கணா யிரத்தோன் திறல்விளங் காரம்
பொங்கொளி மார்பிற் பூண்டோன் வாழி! 25
‘முடிவளை யுடைத்தோன் முதல்வன் சென்னி’ என்று,
இடியுடைப் பெருமழை யெய்தா தேகப்,
பிழையா விளையுட் பெருவளஞ் சுரப்ப,
மழைபிணித் தாண்ட மன்னவன் வாழ்க! எனத்
தீதுதீர் சிறப்பின் தென்னனை வாழ்த்தி,
மாமுது மறையோன் வந்திருந் தோனை,
‘யாது நும்மூர்? ஈங்கென் வரவு?’ எனக்
கோவலன் கேட்பக் குன்றாச் சிறப்பின்
மாமறை யாளன் வருபொருள் உரைப்போன்

நீல மேகம் நெடும்பொற் குன்றத்துப் 35
பால்விரிந் தகலாது படிந்தது போல,
ஆயிரம் விரித்தெழு தலையுடை அருந்திறற்
பாயற் பள்ளிப் பலர்தொழு தேத்த,
விரிதிரைக் காவிரி வியன்பெரு துருத்தித்
திருவமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணமும் 40
வீங்குநீ ரருவி வேங்கட மென்னும்
ஓங்குயர் மலையத் துச்சி மீமிசை,
விரிகதிர் ஞாயிறுந் திங்களும் விளங்கி,
இருமருங் கோங்கிய இடைநிலைத் தானத்து,
மின்னுக்கோடி யுடுத்து விளங்குவிற் பூண்டு,
நன்னிற மேகம் நின்றது போலப்,
பகையணங் காழியும் பால்வெண் சங்கமும்,
தகைபெறு தாமரைக் கையி னேந்தி,
நலங்கிளர் ஆரம் மார்பிற் பூண்டு,
பொலம்பூ வாடையிற் பொலிந்து தோன்றிய,50
செங்கண் நெடியோன் நின்ற வண்ணமும்,
என்கண் காட்டென் றென்னுளங் கவற்ற
வந்தேன் குடமலை மாங்காட் டுள்ளேன்

தென்னவன் நாட்டுச் சிறப்புஞ் செய்கையும்
கண்மணி குளிர்ப்பக் கண்டேன்;ஆதலின்,55
வாழ்த்திவந் திருந்தேன்;இதுவென் வரவு? எனத்,
தீத்திறம் புரிந்தோன் செப்பக் கேட்டு,
‘மா மறை முதல்வ! மதுரைச் செந்நெறி
கூறு நீ’ எனக்,கோவலற் குரைக்கும்

கோத்தொழி லாளரொடு கொற்றவன் கோடி, 60
வேத்தியல் இழந்த வியனிலம் போல,
வேனலங் கிழவனொடு வெங்கதிர் வேந்தன்
தானலந் திருகத் தன்மையிற் குன்றி,
முல்லையுங் குறிஞ்சியும் முறைமையின் திரிந்து,
நல்லியல் பிழந்து,நடுங்குதுய ருறுத்துப், 65
பாலை யென்பதோர் படிவங் கொள்ளும்
காலை எய்தினிர் காரிகை-தன்னுடன்;

அறையும்,பொறையும்,ஆரிடை மயக்கமும்,
நிறைநீர் வேலியும் முறைபடக் கிடந்தஇந்
நெடும்பேர் அத்தம் நீந்திச் சென்று, 70
கொடும்பை நெடுங்குளக் கோட்டகம் புக்கால்,
பிறைமுடிக் கண்ணிப் பெரியோன் ஏந்திய
அறைவாய்ச் சூலத் தருநெறி கவர்க்கும்-

வலம்படக் கிடந்த வழிநீர் துணியின், 75
அலறுதலை மராமும்,உலறுதலை ஓமையும்,
பொரியரை உழிஞ்சிலும்,புன்முளி மூங்கிலும்,
வரிமரல் திரங்கிய கரிபுறக் கிடக்கையும்,
நீர்நசைஇ வேட்கையின் மானின்று விளிக்கும்
கானமும்,எயினர் கடமுங் கடந்தால்,
ஐவன வெண்ணெலும்,அறைக்கட் கரும்பும், 80
கொய்பூந் தினையும்,கொழும்புன வரகும்,
காயமும்,மஞ்சளும்,ஆய்கொடிக் கவலையும்,
வாழையும்,கமுகும்,தாழ்குலைத் தெங்கும்,
மாவும்,பலாவும்,சூழடுத் தோங்கிய
தென்னவன் சிறுமலை திகழ்ந்து தோன்றும்;
அம்மலை வலங்கொண் டகன்பதிச் செல்லுமின்-

அவ்வழிப் படரீ ராயின்,இனிடத்துச்
செவ்வழிப் பண்ணிற் சிறைவண் டரற்றும்
தடந்தாழ் வயலொடு தண்பூங் காவொடு
கடம்பல கிடந்த காடுடன் கழிந்து, 90

திருமால் குன்றத்துச் செல்குவி ராயின்,
பெருமால் கெடுக்கும் பிலமுண்டு,ஆங்கு
விண்ணோர் ஏத்தும் வியத்தகு மரபிற்
புண்ணிய சரவணம்,பவகா ரணியோடு
இட்ட சித்தி யெனும்பெயர் போகி, 95

விட்டு நீங்கா விளங்கிய பொய்கை
முட்டாச் சிறப்பின் மூன்றுள,ஆங்குப்
புண்ணிய சரவணம் பொருந்துவி ராயின்,
விண்ணவர் கோமான் விழுநூ லெய்துவிர்,
பவகா ரணி படிந்து ஆடுவிர் ஆயின், 100

பவகா ரணத்திற் பழம்பிறப் பெய்துவிர்,
இட்ட சித்தி எய்துவி ராயின்,
இட்ட சித்தி எய்துவிர் நீரே!
ஆங்குப் பிலம்புக வேண்டுதி ராயின்,
ஓங்குயர் மலையத் துயர்ந்தோற் றொழுது, 105

சிந்தையில் அவன்றன் சேவடி வைத்து,
வந்தனை மும்முறை மலைவலம் செய்தால்,
நிலம்பக வீழ்ந்த சிலம்பாற் றகன்றலைப்,
பொலங்கொடி மின்னிற் புயலைங் கூந்தற்
கடிமல ரவிழ்ந்த கன்னிகா ரத்துத்
தொடிவளைத் தோளி ஒருத்தி தோன்றி,

“இம்மைக் கின்பமும்,மறுமைக் கின்பமும்,
இம்மையு மறுமையும் இரண்டும் இன்றியோர்,
செம்மையில் நிற்பதுஞ் செப்புமின், நீயிர்? இவ்
வரைத்தாள் வாழ்வேன்;வரோத்தமை என்பேன்; 115

உரைத்தார்க் குரியேன்;உரைத்தீ ராயின்,
திருத்தக் கீர்க்குத் திறந்தேன் கதவு” எனும்;
கதவந் திறந்தவள் காட்டிய நன்னெறிப்
புதவம் பலவுள,போகிடை கழியன,
ஒட்டுப் புதவமொன் றுண்டதன் உம்பர் 120

வட்டிகைப் பூங்கொடி வந்து தோன்றி,
“இறுதியில் இன்பம் எனக்கீங் குரைத்தாற்
பெறுதிர் போலும்நீர் பேணிய பொருள்” எனும்;
“உரையீ ராயினும் உறுகண் செய்யேன்
நெடுவழிப் புறத்து நீக்குவல் நும்” எனும்; 125

உரைத்தார் உளரெனின் உரைத்த மூன்றின்
கரைப்படுத் தாங்குக் காட்டினள் பெயரும்;
அருமறை மருங்கின் ஐந்தினும்,எட்டினும்,
வருமுறை எழுத்தின் மந்திர மிரண்டும்,
ஒருமுறை யாக உளங்கொண் டோதி, 130

வேண்டிய தொன்றின் விரும்பினி ராடிற்,
காண்டகு மரபின வல்ல மற்றவை;
மற்றவை நினையாது மலைமிசை நின்றோன்
பொற்றா மரைத்தாள் உள்ளம் பொருந்துமின்;
உள்ளம் பொருந்துவி ராயின்,மற்றவன் 135

புள்ளணி நீள்கொடி புணர்நிலை தோன்றும்;
தோன்றிய பின்னவன் துணைமலர்த் தாளிணை
ஏன்றுதுயர் கெடுக்கும் இன்பம் எய்தி,
மாண்புடை மரபின் மதுரைக் கேகுமின்,
காண்டகு பிலத்தின் காட்சி யீதாங்கு- 140

அந்நெறிப் படரீ ராயின்,இடையது
செந்நெறி யாகும் தேம்பொழி லுடுத்த
ஊரிடை யிட்ட காடுபல கடந்தால்,
ஆரிடை யுண்டோர் ஆரஞர்த் தெய்வம்;
நடுக்கஞ் சாலா நயத்தின் தோன்றி, 145

இடுக்கண் செய்யாது,இயங்குநர்த் தாங்கும்;
மடுத்துடன் கிடக்கும் மதுரைப் பெருவழி,
நீள்நிலங் கடந்த நெடுமுடி அண்ணல்
தாள்தொழு தகையேன் போகுவல் யானென-

மாமறை யோன்வாய் வழித்திறம் கேட்ட 150
காவுந்தி யையையோர் கட்டுரை சொல்லும்;
‘நலம்புரி கொள்கை நான்மறை யாள!
பிலம்புக வேண்டும் பெற்றி ஈங்கில்லை;
கப்பத் திந்திரன் காட்டிய நூலின்
மெய்ப்பாட்டு-இயற்கையின் விளங்கக் காணாய்; 155
இறந்த பிறப்பின் எய்திய வெல்லாம்
பிறந்த பிறப்பிற் காணா யோ?நீ?
வாய்மையின் வழாது மன்னுயி ரோம்புநர்க்கு
யாவது முண்டோ, எய்தா அரும்பொருள்?
காமுறு தெய்வங் கண்டடி பணிய 160
நீபோ;யாங்களும் நீள்நெறிப் படர்குதும்’
என்றம் மறையோற் கிசைமொழி யுணர்த்திக்-

குன்றாக் கொள்கைக் கோவலன்-தன்னுடன்
அன்றைப் பகலோர் அரும்பதித் தங்கிப்,
பின்றையும் அவ்வழிப் பெயர்ந்துசெல் வழிநாட் 165

கருந்தடங் கண்ணியும் கவுந்தி யடிகளும்
வகுந்துசெல் வருத்தத்து வழிமருங் கிருப்ப-
இடைநெறிக் கிடந்த இயவுகொள் மருங்கின்
புடைநெறிப் போயோர் பொய்கையிற் சென்று
நீர்நசைஇ வேட்கையின் நெடுந்துறை நிற்பக்-170

கானுறை தெய்வம் காதலிற் சென்று,
‘நயந்த காதலின் நல்குவன் இவ’ என,
வயந்த மாலை வடிவில் தோன்றிக்,
கொடிநடுக் குற்றது போல,ஆங்கு-அவன்
அடிமுதல் வீழ்ந்தாங் கருங்கணீர் உகுத்து, 175

‘வாச மாலையின் எழுதிய மாற்றம்
தீதிலேன்,பிழைமொழி செப்பினை!ஆதலின்,
கோவலன் செய்தான் கொடுமை’ என்று,என்முன்
மாதவி மயங்கி வான்துய ருற்று,
‘மேலோ ராயினும் நூலோ ராயினும், 180

பால்வகை தெரிந்த பகுதியோ ராயினும்,
பிணியெனக் கொண்டு பிறக்கிட் டொழியும்,
கணிகையர் வாழ்க்கை கடையே போன்ம்’ எனச்,
செவ்வரி ஒழுகிய செழுங்கடை மழைக்கண்
வெண்முத் துதிர்த்து,வெண்ணிலாத் திகழும், 185

தண்முத் தொருகாழ் தன்கையாற் பரிந்து
துனியுற் றென்னையுந் துறந்தன ளாதலின்,
மதுரை மூதூர் மாநகர்ப் போந்தது
எதிர்வழிப் பட்டோர் எனக்காங் குரைப்பச்,
சாத்தொடு போந்து தனித்துயர் உழந்தேன், 190

பாத்தரும் பண்ப!நின் பணிமொழி யாது!’ என-

‘மயக்குந் தெய்வமிவ் வன்காட்டு உண்டு’, என
வியத்தகு மறையோன் விளம்பினன்,ஆதலின்,
வஞ்சம் பெயர்க்கும் மந்திரத் தால்இவ்
ஐஞ்சி லோதியை அறிகுவன் யான்’ எனக்- 195

கோவலன் நாவிற் கூறிய மந்திரம்
பாய்கலைப் பாவை மந்திர மாதலின்,
‘வன-சா ரிணியான்;மயக்கஞ் செய்தேன்;
புனமயிற் சாயற்கும்,புண்ணிய முதல்விக்கும்,
என்திறம் உரையாது ஏது’ என்று ஏகத் 200

தாமரைப் பாசடைத் தண்ணீர் கொணர்ந்து,ஆங்கு
அயாவுறு மடந்தை அருந்துயர் தீர்த்து-

‘மீதுசெல் வெங்கதிர் வெம்மையின் தொடங்கத்
தீதியல் கானஞ் செலவு அரிது’ என்று,
கோவலன்- தன்னொடும் கொடுங்குழை மாதொடும் 205

மாதவத் தாட்டியும் மயங்கதர் அழுவத்துக்
குரவமும் மரவமும் கோங்கமும் வேங்கையும்
விரவிய பூம்பொழில் விளங்கிய இருக்கை,
ஆரிடை யத்தத் தியங்குந ரல்லது
மாரி வளம்பெறா வில்லேர் உழவர் 210

கூற்றுறழ் முன்பொடு கொடுவில் ஏந்தி,
வேற்றுப்புலம் போகிநல் வெற்றங் கொடுத்துக்
கழிபே ராண்மைக் கடன்பார்த் திருக்கும்,
விழிநுதற் குமரி,விண்ணோர் பாவை,
மையறு சிறப்பின் வான நாடி 215

ஐயை-தன் கோட்டம் அடைந்தனர் ஆங்கு-என்.

12. வேட்டுவ வரி

கடுங்கதிர் திருகலின் நடுங்கஞர் எய்தி,
ஆறுசெல் வருத்தத்துச் சீறடி சிவப்ப,
நறும்பல் கூந்தல் குறும்பல உயிர்த்து-ஆங்கு,
ஐயை கோட்டத் தெய்யா வொருசிறை
வருந்துநோய் தணிய இருந்தனர்-உப்பால்-5

வழங்குவில் தடக்கை மறக்குடித் தாயத்துப்
பழங்கட னுற்ற முழங்குவாய்ச் சாலினி
தெய்வ முற்று மெய்ம்மயிர் நிறுத்துக்
கையெடுத் தோச்சிக் கானவர் வியப்ப,
இடுமுள் வேலி எயினர்கூட் டுண்ணும் 10

நடுவூர் மன்றத் தடிபெயர்த் தாடிக்,
‘கல்லென் பேரூர்க் கணநிரை சிறந்தன;
வல்வில் எயினர் மன்றுபாழ் பட்டன;
மறக்குடித் தாயத்து வழிவளஞ் சுரவாது,
அறக்குடி போலவிந் தடங்கினர் எயினரும்; 15

கலையமர் செல்வி கடனுணின் அல்லது,
சிலையமர் வென்றி கொடுப்போ ளல்லள்;
மட்டுண் வாழ்க்கை வேண்டுதி ராயி,ன்
கட்டுண் மாக்கள் கடந்தரும்’ என-வாங்கு-

இட்டுத் தலையெண்ணும் எயின ரல்லது 20
சுட்டுத் தலைபோகாத் தொல்குடிக் குமரியைச்
சிறுவெள் ளரவின் குருளைநாண் சுற்றிக்
குறுநெறிக் கூந்தல் நெடுமுடி கட்டி,
இளைசூழ் படப்பை இழுக்கிய வேனத்து
வளைவெண் கோடு பறித்து,மற்றது, 25
முளைவெண் திங்க ளென்னச் சாத்தி
மறங்கொள் வயப்புலி வாய்பிளந்து பெற்ற
மாலை வெண்பல் தாலிநிரை பூட்டி;
வரியும் புள்ளியு மயங்கு வான்புறத்து
உரிவை மேகலை உடீஇப்,பரிவொடு 30

கருவில் வாங்கிக் கையகத்துக் கொடுத்துத்
திரிதரு கோட்டுக் கலைமே லேற்றிப்;
பாவையும்,கிளியும்,தூவி அஞ்சிறைக்
கானக் கோழியும்,நீனிற மஞ்ஞையும்,
பந்தும்,கழங்கும்,தந்தனர் பரசி; 35

வண்ணமும்,சுண்ணமும்,தண்ணறுஞ் சாந்தமும்,
புழுக்கலும்,நோலையும்,விழுக்குடை மடையும்,
பூவும்,புகையும்,மேவிய விரையும்,
ஏவல் எயிற்றியர் ஏந்தினர் பின்வர;
ஆறெறி பறையும்,சூறைச் சின்னமும், 40

கோடும்,குழலும்,பீடுகெழு மணியும்,
கணங்கொண்டு துவைப்ப,அணங்குமுன் னிறீஇ,
விலைப்பலி உண்ணும் மலர்பலி- பீடிகைக்
கலைப்பரி ஊர்தியைக் கைதொழு தேத்தி-

இணைமலர்ச் சீறடி இனைந்தனள் வருந்திக் 45

கணவனோ டிருந்த மணமலி கூந்தலை;
‘இவளோ,கொங்கச் செல்வி;குடமலை யாட்டி;
தென்றமிழ்ப் பாவை செய்த தவக்கொழுந்து;
ஒருமா மணியாய்,உலகிற் கோங்கிய
திருமா மணி’ எனத் தெய்வமுற் றுரைப்பப் 50

‘பேதுறவு மொழிந்தனள் மூதறி வாட்டி’ என்று,
அரும்பெறற் கணவன் பெரும்புறத் தொடுங்கி,
விருந்தின் மூரல் அரும்பினள் நிற்ப-

மதியின் வெண்தோடு சூடுஞ் சென்னி,
நுதல்கிழித்து விழித்த இமையா நாட்டத்துப் 55
பவள வாய்ச்சி;தவளவாள் நகைச்சி;
நஞ்சுண்டு கறுத்த கண்டி,வெஞ்சினத்து
அரவுநாண் பூட்டி நெடுமலை வளைத்தோள்;
துளையெயிற் றுரகக் கச்சுடை முலைச்சி;
வளையுடைக் கையிற் சூல மேந்தி, 60
கரியின் உரிவை போர்த் தணங் காகிய
அரியின் உரிவை மேகலை யாட்டி,
சிலம்புங் கழலும் புலம்புஞ் சீறடி,
வலம்படு கொற்றத்து வாய்வாட் கொற்றவை;
இரண்டுவே றுருவில் திரண்டதோள் அவுணன் 65
தலைமிசை நின்ற தையல்;பலர்தொழும்
அமரி,குமரி,கவுரி,சமரி,
சூலி,நீலி,மால்-அவற்கு இளங்கிளை;
ஐயை,செய்யவள்,வெய்யவாள் தடக்கைப்
பாய்கலைப் பாவை;பைந்தொடிப் பாவை;70
ஆய்கலைப் பாவை;அருங்கலப் பாவை;
தமர்தொழ வந்த குமரிக் கோலத்து
அமரிளங் குமரியும் அருளினள்
வரியுறு செய்கை வாய்ந்ததா லெனவே-

உரைப்பாட்டுமடை.

நாகம் நாறு நரந்தம் நிரந்தன;
ஆவும் ஆரமும் ஓங்கின;எங்கணும்;
சேவும் மாவும் செறிந்தன-கண்ணுதல்
பாகம் ஆளுடை யாள்பலி முன்றிலே ! 1

செம்பொன் வேங்கை சொரிந்தன,சேயிதழ்
கொம்பர் நல்லில வங்கள் குவிந்தன;
பொங்கர் வெண்பொரி சிந்தின-புன்கிளந்
திங்கள் வாழ்சடை யாள்திரு முன்றிலே! 2

மரவம்,பாதிரி,புன்னை,மணங்கமழ்,
குரவம்,கோங்கம்,மலர்ந்தன கொம்பர்மேல்
அரவ வண்டினம் ஆர்த்து;உடன் யாழ்செய்யும்-
திருவ மாற்கிளை யாள்திரு முன்றிலே. 3

கொற்றவை கொண்ட அணிகொண்டு நின்றவிப்
பொற்றொடி மாதர் தவமென்னை கொல்லோ?
பொற்றொடி மாதர் பிறந்த குடிப்பிறந்த
விற்றொழில் வேடர் குலனே குலனும்! 4

ஐயை திருவின் அணிகொண்டு நின்றவிப்
பையர வல்குல் தவமென்னை கொல்லோ?
பையர வல்குல் பிறந்த குடிப்பிறந்த
எய்வில் எயினர் குலனே குலனும்! 5

பாய்கலைப் பாவை அணிகொண்டு நின்றவிவ்
ஆய்தொடி நல்லாள் தவமென்னை கொல்லோ?
ஆய்தொடி நல்லாள் பிறந்த குடிப்பிறந்த
வேய்வில் எயினர் குலனே குலனும்! 6

ஆனைத்தோல் போர்த்துப் புலியின் உரியுடுத்துக்
கானத் தெருமைக் கருந்தலைமேல் நின்றாயால்-
வானோர் வணங்க,மறைமேல் மறையாகி,
ஞானக் கொழுந்தாய்,நடுக்கின்றி யேநிற்பாய்! 7

வரிவளைக்கை வாளேந்தி மாமயிடற் செற்று,
கரியதிரி கோட்டுக் கலைமிசைமேல் நின்றாயால்-
அரி,அரன்,பூமேலோன் அகமலர்மேல் மன்னும்
விரிகதிரஞ் சோதி விளக்காகி யேநிற்பாய் ! 8

சங்கமும் சக்கரமும் தாமரைக் கையேந்திச்,
செங்கண் அரிமால் சினவிடைமேல் நின்றாயால்-
கங்கை முடிக்கணிந்த கண்ணுதலோன் பாகத்து,
மங்கை உருவாய் மறையேத்த வேநிற்பாய்! 9

ஆங்குக்,
கொன்றையுந் துளவமும் குழுமத் தொடுத்த
துன்று மலர்ப்பிணையல் தோள்மேல் இட்டு-ஆங்கு,
அசுரர் வாட,அமரர்க் காடிய
குமரிக் கோலத்துக் கூத்துள் படுமே- 10

ஆய்பொன் னரிச்சிலம்பும் சூடகமும் மேகலையும் ஆர்ப்ப வார்ப்ப,
மாயஞ்செய் வாளவுணர் வீழ,நங்கை மரக்கான்மேல் வாளமலை யாடும் போலும்!
மாயஞ்செய் வாளவுணர் வீழ,நங்கை மரக்கான்மேல் வாளமலை யாடுமாயின்,
காயாமலர்மேனி யேத்தி,வானோர் கைபெய் மலர்மாரி காட்டும் போலும்! 11

உட்குடைச் சீறூ ரொருமகன்ஆ னிரைகொள்ள உற்ற காலை,
வெட்சி மலர்புனைய,வெள்வா ளுழத்தியும் வேண்டும் போலும்!
வெட்சி மலர்புனைய,வெள்வா ளுழத்தியும் வேண்டின்,வேற்றூர்க்
கட்சியுட் காரி கடிய குரலிசைத்துக் காட்டும் போலும்! 12

கள்விலை யாட்டி மறுப்பப் பொறாமறவன் கைவில் ஏந்திப்
புள்ளும் வழிப்படரப் புல்லார் நிரைகருதிப் போகும் போலும்!
புள்ளும் வழிப்படரப் புல்லார் நிரை கருதிப் போகுங் காலைக்
கொள்ளும் கொடியெடுத்துக் கொற்றவையும் கொடுமரமுன் செல்லும் போலும்! 13

இளமா எயிற்றி! இவைகாண் நின் னையர்
தலைநாளை வேட்டத்துத் தந்தநல் ஆனிரைகள்;
கொல்லன்,துடியன்,கொளைபுணர் சீர்வல்ல
நல்லியாழ்ப் பாணர்-தம் முன்றில் நிறைந்தன! 14

முருந்தேர் இளநகை!காணாய்,நின் னையர்
கரந்தை யலறக் கவர்ந்த இனநிரைகள்;
கள்விலை யாட்டி,நல் வேய்தெரி கானவன்,
புள்வாய்ப்புச் சொன்னகணி,முன்றில் நிறைந்தன! 15

கயமல ருண்கண்ணாய்!காணாய்!நின் னையர்
அயலூர் அலற,எறிந்தநல் ஆனிரைகள்;
நயனில் மொழியின் நரைமுது தாடி
எயினர்,எயிற்றியர்,முன்றில் நிறைந்தன! 16

துறைப்பாட்டுமடை.

சுடரொடு திரிதரு முனிவரும் அமரரும்
இடர்கெட அருளும்நின் இணையடி தொழுதேம்;
அடல்வலி எயினர்நின் அடிதொடு கடனிது,
மிடறுகு குருதிகொள் விறல்தரு விலையே! 17

அணிமுடி அமரர்தம் அரசொடு பணிதரு
மணியுரு வினை!நின மலரடி தொழுதேம்;
கணநிறை பெறுவிறல் எயினிடு கடனிது;
நிணனுகு குருதி;கொள் நிகரடு விலையே! 18

துடியொடு,சிறுபறை,வயிரொடு துவைசெய,
வெடிபட வருபவர் எயினர்கள் அரையிருள்;
அடுபுலி யனையவர்; குமரிநின் அடிதொடு
படுகடன் இது;உகு பலிமுக மடையே! 19

வம்பலர் பல்கி,வழியும் வளம்பட,
அம்புடை வல்வில் எயின்கடன் உண்குவாய்-
சங்கரி,அந்தரி,நீலி,சடாமுடிச்
செங்கண் அரவு பிறையுடன் சேர்த்துவாய்! 20

துண்ணென் துடியொடு துஞ்சூர் எறிதரு,
கண்ணில் எயினர் இடுகடன் உண்குவாய்-
விண்ணோர் அமுதுண்டுஞ் சாவ,ஒருவரும்
உண்ணாத நஞ்ச உண்டு,இருந்து,அருள் செய்குவாய்! 21

பொருள்கொண்டு புண்செயி னல்லதை,யார்க்கும்
அருளில் எயினர் இடுகடன் உண்குவாய்-
மருதின் நடந்துநின் மாமன்செய் வஞ்ச
உருளுஞ் சகடம் உதைத்தருள் செய்குவாய்! 22

மறைமுது முதல்வன் பின்னர் மேய
பொறையுயர் பொதியிற் பொருப்பன்,பிறர்நாட்டுக்
கட்சியும் கரந்தையும் பாழ்பட,
வெட்சி சூடுக-விறல்வெய் யோனே! 23

13. புறஞ்சேரியிறுத்த காதை

பெண்ணணி கோலம் பெயர்ந்தபிற் பாடு,
புண்ணிய முதல்வி திருந்தடி பொருந்திக்
‘கடுங்கதிர் வேனிலிக் காரிகை பொறாஅள்;
படிந்தில சீறடி பரல்வெங் கானத்துக்
‘கோள்வல் உளியமுங் கொடும்புற் றகழா; 5
வாள்வரி வேங்கையும் மான்கணம் மறலா;

அரவும்,சூரும்,இரைதேர் முதலையும்,
உருமுஞ் சார்ந்தவர்க் குறுகண் செய்யா-
செங்கோல் தென்னவர் காக்கும் நாடு’ என,
எங்கணும் போகிய இசையோ பெரிதே! 10

பகலொளி- தன்னினும்,பல்லுயி ரோம்பும்
நிலவொளி விளக்கின், நீளிடை மருங்கின்,
இரவிடைக் கழிதற் கேத மில்’ எனக்

குரவரும் நேர்ந்த கொள்கையி னமர்ந்து,
கொடுங்கோல் வேந்தன் குடிகள் போலப் 15
படுங்கதி ரமையம் பார்த்திருந் தோர்க்குப்-

‘பன்மீன் தானையொடு பாற்கதிர் பரப்பித்’
தென்னவன் குலமுதற் செல்வன் தோன்றித்
தாரகைக் கோவையும் சந்தின் குழம்பும்
சீரிள வனமுலை சேரா தொழியவும், 20
தாதுசேர் கழுநீர்த் தண்பூம் பிணையல்
போதுசேர் பூங்குழற் பொருந்தா தொழியவும்,
பைந்தளிர் ஆரமொடு பல்பூங் குறுமுறி
செந்தளிர் மேனி சேரா தொழியவும்,
மலயத் தோங்கி,மதுரையின் வளர்ந்து, 25
புலவர் நாவிற் பொருந்திய தென்றலொடு
பானிலா வெண்கதிர் பாவைமேற் சொரிய,
‘வேனில் திங்களும் வேண்டுதி’ என்றே
பார்மகள் அயாவுயிர்த்து,அடங்கிய பின்னர்,-

ஆரிடை உழந்த மாதரை நோக்கிக், 30
‘கொடுவரி மறுகும்,குடிஞை கூப்பிடும்,
இடிதரும் உளியமும்,இனையாது ஏகு’ எனத்
தொடிவளைச் செங்கை தோளிற் காட்டி,
மறவுரை நீத்த மாசறு கேள்வி
அறவுரை கேட்டாங்கு,ஆரிடை-கழிந்து 35
வேனல் வீற்றிருந்த வேய்கரி கானத்துக்
கான வாரணங் கதிர்வர வியம்ப,
வரிநவில் கொள்கை மறைநூல் வழுக்கத்துப்
புரிநூல் மார்பர் உறைபதிச் சேர்ந்து-
மாதவத் தாட்டியொடு காதலி தன்னையோர் 40
தீதுதீர் சிறப்பின் சிறையகத் திருத்தி

இடுமுள் வேலி நீங்கி,ஆங்கோர்,
நெடுநெறி மருங்கின் நீர்தலைப் படுவோன்-
காதலி தன்னொடு கானகம் போந்ததற் 45
கூதுலைக் குருகின் உயிர்த்தனன் கலங்கி,
உட்புலம் புறுதலின்,உருவந் திரியக்
கட்புல மயக்கத்துக் கௌசிகன் தெரியான்
‘கோவலன் பிரியக் கொடுந்துய ரெய்திய
மாமலர் நெடுங்கண் மாதவி போன்று,இவ்
அருந்திறல் வேனிற் அலர் களைந்து,உடனே,50
வருந்தினை போலும் நீ மாதவி!’என்று ஓர்
பாசிலைக் குருகின்,பந்தரிற் பொருந்தி,
கோசிக மாணி கூறக் கேட்டே-
‘யாது நீ கூறிய உரை ஈது,ஈங்கு ?’ எனத்

‘தீதிலன்,கண்டேன்’, எனச்சென் றெய்திக்- 55
கோசிக மாணி கொள்கையின் உரைப்போன்,
‘இருநிதிக் கிழவனும் பெருமனைக் கிழத்தியும்
அருமணி இழந்த நாகம் போன்றதும்,
இன்னுயிர் இழந்த யாக்கை யென்னத்
துன்னிய சுற்றம் துயர்க்கடல் வீழ்ந்ததும்,60
ஏவ லாளர்! யாங்கணுஞ் சென்று,
‘கோவலன் தேடிக் கொணர்க’ எனப் பெயர்ந்ததும்,
‘பெருமகன் ஏவ லல்ல தியாங்கணும்
அரசே தஞ்சம்’ மென் றருங்கான் அடைந்த
அருந்திறல் பிரிந்த அயோத்தி போலப் 65
பெரும்பெயர் மூதூர் பெரும்பே துற்றதும்

வசந்த மாலைவாய் மாதவி கேட்டுப்
பசந்த மேனியள்,படர்நோ யுற்று,
நெடுநிலை மாடத் திடைநிலத்து-ஆங்கோர்
படையமை சேக்கைப் பள்ளியுள் வீழ்ந்ததும்,70
வீழ்துய ருற்றோள்,விழுமங் கேட்டுத்
தாழ்துயர் எய்தித் தான்சென் றிருந்ததும்,
இருந்துயர் உற்றோள்,’இணையடி தொழுதேன்
வருந்துயர் நீக்கு’,என,மலர்க்கையின் எழுதிக்,
‘கண்மணி யனையாற்குக் காட்டுக’ என்றே 75
மண்ணுடை முடங்கல் மாதவி யீத்ததும்,
ஈத்த வோலைகொண் டிடைநெறித் திரிந்து,
தீத்திறம் புரிந்தோன் சென்ற தேயமும்,
வழிமருங் கிருந்து மாசற உரைத்து-ஆங்கு
அழிவுடை உள்ளத் தாரஞ ராட்டி,80
போதவிழ் புரிகுழற் பூங்கொடி நங்கை
மாதவி யோலை மலர்க்கையின் நீட்ட

உடனுறை காலத் துரைத்தநெய் வாசம்
குறுநெறிக் கூந்தல் மண்பொறி உணர்த்திக்
காட்டியது,ஆதலின் கைவிட லீயான், 85
ஏட்டகம் விரித்து,ஆங்கு எய்திய துணர்வோன்,

‘அடிகள் முன்னர் யானடி வீழ்ந்தேன்,
வடியாக் கிளவி மனக்கொளல் வேண்டும்,
குரவர்பணி அன்றியுங் குலப்பிறப் பாட்டியோ
டிரவிடைக் கழிதற் கென்பிழைப் பறியாது, 90
கையறு நெஞ்சம் கடியல் வேண்டும்,
பொய்தீர் காட்சிப் புரையோய்,போற்றி!’
என்றவள் எழுதிய இசைமொழி யுணர்ந்து,
‘தன்தீது இலள்’ எனத் தளர்ச்சி நீங்கி,
‘என்தீது’ என்றே எய்திய துணர்ந்தாங்- 95

‘கெற்பயந் தோற்கிம் மண்ணுடை முடங்கல்,
பொற்புடைத் தாகப்,பொருளுரை பொருந்தியது;
மாசில் குரவர் மலரடி தொழுதேன்;
கோசிக மாணி! காட்டு ‘எனக் கொடுத்து,
‘நடுக்கங் களைந்து,அவர் நல்லகம் பொருந்திய 100

‘இடுக்கண் களைதற்கு ஈண்டு ’ எனப் போக்கி-

மாசில் கற்பின் மனைவியோ டிருந்த
ஆசில் கொள்கை அறவிபால் அணைந்து,ஆங்கு,
ஆடியல் கொள்கை அந்தரி கோலம்
பாடும் பாணரிற் பாங்குறச் சேர்ந்து, 105
செந்திறம் புரிந்த செங்கோட் டியாழில்,
தந்திரி கரத்தொடு திவவுறுத் தியாஅத்து,
ஒற்றுறுப் புடைமையிற் பற்றுவழிச் சேர்த்தி
உழைமுதல் கைக்கிளை யிறுவாய்க் கட்டி,
வரன்முறை வந்த மூவகைத் தானத்து, 110
பாய்கலைப் பாவை பாடற் பாணி
ஆசான் திறத்தின் அமைவரக் கேட்டுப்,
பாடற் பாணி அளைஇ,அவரொடு-
‘கூடற் காவதம் கூறுமின் நீர்’ எனக்

‘காழகிற்,சாந்தம்,கமழ்பூங் குங்குமம், 115
நாவிக் குழம்பு,நலங்கொள் தேய்வை,
மான்மதச் சாந்தம்,மணங்கமழ் தெய்வத்
தேமென் கொழுஞ்சே றாடி,ஆங்குத்,
தாதுசேர் கழுநீர்,சண்பகக் கோதையொடு,
மாதவி,மல்லிகை,மனைவளர் முல்லைப் 120
போதுவிரி தொடையல் பூவணை பொருந்தி
அட்டிற் புகையும்,அகலங் காடி
முட்டாக் கூவியர் மோதகப் புகையும்,
மைந்தரும் மகளிரும் மாடத் தெடுத்த
அந்தீம் புகையும்,ஆகுதிப் புகையும்! 125
பல்வேறு பூம்புகை அளைஇ,வெல்போர்
விளங்குபூண் மார்பிற் பாண்டியன் கோயிலின்
அளந்துணர் வறியா ஆருயிர் பிணிக்கும்
கலவைக் கூட்டம் காண்வரத் தோன்றிப்
புலவர் செந்நாப் பொருந்திய நிவப்பின் 130
பொதியில் தென்றல் போலா தீங்கு,
மதுரைத் தென்றல் வந்தது காணீர்!
நனிசேய்த் தன்றவன் திருமலி மூதூர்,
தனிநீர் கழியினுந் தகைக்குநர் இல்’-என

முன்னாள் முறைமையின்,இருந்தவ முதல்வியொடு 135
பின்னையும் அல்லிடைப் பெயர்ந்தனர் பெயர்ந்து,ஆங்கு
அருந்தெறற் கடவுள் அகன்பெருங் கோயிலும்,
பெரும்பெயர் மன்னவன் பேரிசைக் கோயிலும்
பால்கெழு சிறப்பிற் பல்லியஞ் சிறந்த
காலை முரசக் கனைகுரல் ஓதையும்,140
நான்மறை அந்தணர் நவின்ற ஓதையும்,
மாதவ ரோதி மலிந்த ஓதையும்,
மீளா வென்றி வேந்தன் சிறப்பொடு
வாளோர் எடுத்த நாளணி முழவமும்,
போரிற் கொண்ட பொருகரி முழக்கமும்
வாரிக் கொண்ட வயக்கரி முழக்கமும், 145
பணைநிலைப் புரவி ஆலும் ஓதையும்,
கிணைநிலைப் பொருநர் வைகறைப் பாணியும்,
கார்க்கடல் ஒலியிற் கலிகெழு கூடல்,
ஆர்ப்பொலி எதிர்கொள,ஆரஞர் நீங்கிக் 150

குரவமும்,வகுளமும்,கோங்கமும்,வேங்கையும்,
மரவமும்,நாகமும்,திலகமும்,மருதமும்,
சேடலும்,செருந்தியும்,செண்பக ஓங்கலும்,
பாடலம் தன்னொடு பன்மலர் விரிந்து,
குருகும்,தளவமும்,கொழுங்கொடி முசுண்டையும்,155
விரிமலர் அதிரலும்,வெண்கூ தாளமும்,
குடசமும்,வெதிரமும்,கொழுங்கொடிப் பகன்றையும்,
பிடவமும்,மயிலையும்,பிணங்கரில் மணந்த
கொடுங்கரை மேகலைக் கோவை யாங்கணும்
மிடைந்து,சூழ் போகிய அகன்றேந் தல்குல், 160
வாலுகங் குவைஇய மலர்ப்பூந் துருத்தி,
பால்புடைக் கொண்டு,பன்மல ரோங்கி,
எதிரெதிர் விளங்கிய கதிரிள வனமுலை,
கரைநின் றுதிர்த்த கவிரிதழ்ச் செவ்வாய்,
அருவி முல்லை அணிநகை யாட்டி 165
விலங்குநிமிர்ந் தொழுகிய கருங்கயல் நெடுங்கண்
விரைமலர் நீங்கா அவிரறற் கூந்தல்
உலகுபுரந் தூட்டும் உயர்பே ரொழுக்கத்துப்
புலவர் நாவிற் பொருந்திய பூங்கொடி
வையை என்ற பொய்யாக் குலக்கொடி 170
தையற் குறுவது தானறிந் தனள்போல்
புண்ணிய நறுமல ராடை போர்த்துக்
கண்ணிறை நெடுநீர் கரந்தனள்,அடக்கிப்

‘புனல்யாறு அன்று,இது பூம்புனல் யாறு!’ என,
அனநடை மாதரும் ஐயனுந் தொழுது’ 175
பரிமுக அம்பியும்,கரிமுக அம்பியும்
அரிமுக அம்பியும் அருந்துறை யியக்கும்
பெருந்துறை மருங்கிற் பெயராது,ஆங்கண்
மாதவத் தாட்டியொடு மரப்புணை போகித்,
தேமலர் நறும்பொழில் தென்கரை யெய்தி 180

‘வானவர் உறையும் மதுரை வலங்கொளத்
தான்நனி பெரிதுந் தகவுடைத்து’ என்று ஆங்கு
அருமிளை யுடுத்த அகழிசூழ் போகிக்,
கருநெடுங் குவளையும்,ஆம்பலும்,கமலமும்,
தையலும் கணவனும் தனித்துறு துயரம்
ஐய மின்றி அறிந்தன போலப்,185
பண்ணீர் வண்டு பரிந் தினைந் தேங்கிக்,
கண்ணீர் கொண்டு காலுற நடுங்கப்,
போருழந் தெடுத்த ஆரெயில் நெடுங்கொடி
‘வாரல்’ என்பன போல் மறித்துக்கை காட்டப் 190

புள்ளணி கழனியும் பொழிலும் பொருந்தி,
வெள்ளநீர்ப் பண்ணையும்,விரிநீர் ஏரியும்,
காய்க்குலைத் தெங்கும்,வாழையும்,கமுகும்,
வேய்த்திரள் பந்தரும் விளங்கிய இருக்கை,
அறம்புரி மாந்தர் அன்றிச் சேராப் 195
புறஞ்சிறை மூதூர் புக்கனர் புரிந்தென்.

14. ஊர்காண் காதை

புறஞ்சிறைப் பொழிலும்,பிறங்குநீர்ப் பண்ணையும்,
இறங்குகதிர்க் கழனியும் புள்ளெழுந் தார்ப்பப்
புலரி வைகறைப் பொய்கைத் தாமரை
மலர்பொதி அவிழ்த்த உலகுதொழு மண்டிலம்
வேந்துதலை பனிப்ப,ஏந்துவாட் செழியன் 5
ஒங்குயர் கூடல் ஊர்துயி லெடுப்ப

நுதல்விழி நாட்டத் திறையோன் கோயிலும்,
உவணச் சேவ லுயர்த்தோன் நியமமும்,
மேழிவல னுயர்த்த வெள்ளை நகரமும்,
கோழிச் சேவற் கொடியோன் கோட்டமும், 10
அறத்துறை விளங்கிய அறவோர் பள்ளியும்,
மறத்துறை விளங்கிய மன்னவன் கோயிலும்,
வால்வெண் சங்கொடு வகைபெற் றோங்கிய
காலை முரசங் கனைகுரல் இயம்பக்-

கோவலன் சென்று,கொள்கையி னிருந்த 15
காவுந்தி ஐயையைக் கைதொழு தேத்தி,
“நெறியின் நீங்கியோர் நீர்மையே னாகி,
நறுமலர் மேனி நடுங்குதுய ரெய்த,
அறியாத் தேயத் தாரிடை யுழந்து,
சிறுமை யுற்றேன்,செய்தவத் தீர்யான் 20
தொன்னகர் மருங்கின் மன்னர் பின்னோர்க்கு
என்னிலை யுணர்த்தி,யான்வருங் காறும்,
பாதக் காப்பினள் பைந்தொடி யாகலின்,
ஏத முண்டோ அடிகள்!ஈங்கு ?”,என்றலும்

கவுந்தி கூறுங் காதலி தன்னொடு 25
தவந்தீர் மருங்கின் தனித்துயர் உழந்தோய்!
‘மறத்துறை நீங்குமின் வல்வினை ஊட்டும்’ என்று
அறந்துறை மாக்கள் திறத்திற் சாற்றி,
நாக்கடிப் பாக வாய்ப்பறை யறையினும்,
யாப்பறை மாக்கள் இயல்பிற் கொள்ளார், 30

தீதுடை வெவ்வினை யுருத்த காலைப்,
பேதைமை கந்தாப் பெரும்பே துறுவர்,
ஒய்யா வினைப்பயன் உண்ணுங் காலைக்,
கையாறு கொள்ளார் கற்றறி மாக்கள்,
பிரிதல் துன்பமும் புணர்தல் துன்பமும், 35

உருவி லாளன் ஒறுக்குந் துன்பமும்,
புரிகுழல் மாதர்ப் புணந்தோர்க் கல்லது,
ஒருதனி வாழ்க்கை உரவோர்க் கில்லை,
பெண்டிரும் உண்டியும் இன்ப மென்றுலகிற்
கொண்டோ ருறூஉங் கொள்ளாத் துன்பம் 40

கண்டன ராகிக் கடவுளர் வரைந்த
காமஞ் சார்பாக் காதலின் உழந்தாங்கு,
ஏமஞ் சாரா இடும்பை எய்தினர்
இன்றே யல்லால் இறந்தோர் பலரால்
தொன்று படவரூஉந் தொன்மைத் தாதலின், 45

தாதை ஏவலின் மாதுடன் போகிக்
காதலி நீங்கக் கடுந்துய ருழந்தோன்
வேத முதல்வற் பயந்தோ னென்பது
நீயறிந் திலையோ? நெடுமொழி யன்றோ!
வல்லா டாயத்து மண்,அரசு இழந்து, 50

மெல்லியல் தன்னுடன் வெங்கா னடைந்தோன்
காதலிற் பிரிந்தோ னல்லன்,காதலி
தீதொடு படூஉஞ் சிறுமைய ளல்லள்,
அடவிக் கானகத்து ஆய்-இழை தன்னை
இடையிருள் யாமத் திட்டு நீக்கியது 55

வல்வினை யன்றோ? மடந்தைதன் பிழையெனச்
சொல்லலும் உண்டேற் சொல்லா யோநீ!
அனையையும் அல்லை,ஆய்-இழை தன்னொடு
பிரியா வாழ்க்கை பெற்றனை யன்றே!
வருந்தா தேகி மன்னவன் கூடல், 60
பொருந்துழி யறிந்து போதீங் கென்றலும்,

இளைசூழ் மிளையொடு வளைவுடன் கிடந்த
இலங்குநீர்ப் பரப்பின் வலம்புண ரகழியில்
பெருங்கை யானை இனநிரை பெயரும்
சுருங்கை வீதி மருங்கிற் போகிக் 65

கடிமதில் வாயில் காவலிற் சிறந்த
அடல்வாள் யவனர்க் கயிராது புக்காங்கு,
ஆயிரங் கண்ணோன் அருங்கலச் செப்பு
வாய்திறந் தன்ன மதிலக வரைப்பில்

குடகாற் றெறிந்து,கொடுநுடங்கு மறுகின் 70
கடைகழி மகளிர் காதலஞ் செல்வரொடு
வருபுனல் வையை மருதோங்கு முன்றுறை
விரிபூந் துருத்தி வெண்மண லடைகரை
ஓங்குநீர் மாடமொடு நாவா யியக்கிப்
பூம்புணை தழீஇப் புனலாட் டமர்ந்து 75

தண்ணறு முல்லையுந் தாழ்நீர்க் குவளையும்,
கண்ணவிழ் நெய்தலும்,கதுப்புற அடைச்சி,
வெண்பூ மல்லிகை விரியலொடு தொடர்ந்த
தண்செங் கழுநீர்த் தாதுவிரி பிணையல்
கொற்கையம் பெருந்துறை முத்தொடு பூண்டு, 80
தெக்கண மலயச் செழுஞ்சே றாடிப்,
பொற்கொடி மூதூர்ப் பொழிலாட் டமர்ந்தாங்கு-

எற்படு பொழுதின் இளநிலா முன்றில்
தாழ்தரு கோலந் தகை பாராட்ட,
வீழ்பூஞ் சேக்கை மேலினி திருந்தாங்கு, 85

அரத்தப் பூம்பட் டரைமிசை யுடீஇக்,
குரற்றலைக் கூந்தற் குடசம் பொருந்திச்,
சிறுமலைச் சிலம்பின் செங்கூ தாளமொடு
நறுமலர்க் குறிஞ்சி நாண்மலர் வேய்ந்து,
குங்கும வருணங் கொங்கையி னிழைத்துச் 90
செங்கொடு வேரிச் செழும்பூம் பிணையல்
சிந்துரச் சுண்ணஞ் சேர்ந்த மேனியில்
அந்துகிர்க் கோவை அணியொடு பூண்டு,
மலைச்சிற கரிந்த வச்சிர வேந்தற்குக்
கலிகெழு கூடற் செவ்வணி காட்டக் 95
காரர சாளன் வாடையொடு வரூஉம்
கால மன்றியும்-

நூலோர் சிறப்பின்,
முகில்தோய் மாடத் தகில்தரு விறகின்
மடவரல் மகளிர் தடவுநெருப் பமர்ந்து
நறுஞ்சாந் தகலத்து நம்பியர் தம்மொடு 100
குறுங்கண் அடைக்கும் கூதிர்க் காலையும்-

வளமனை மகளிரும் மைந்தரும் விரும்பி,
இளநிலா முன்றிலின் இளவெயில் நுகர,
விரிகதிர் மண்டிலந் தெற்கேர்பு,வெண்மழை
அரிதில் தோன்றும் அச்சிரக் காலையும் 105

ஆங்க தன்றியும்,’ஓங்கிரும் பரப்பின்
வங்க ஈட்டத்துத் தொண்டியோ ரிட்ட
அகிலும்,துகிலும்,ஆரமும்,வாசமும்,
தொகுகருப் பூரமுஞ் சுமந்துடன் வந்த
கொண்டலொடு புகுந்து கோமகன் கூடல் 110
வெங்கண் நெடுவேள் வில்விழாக் காணும்
பங்குனி முயக்கத்துப் பனியர சியாண்டுளன்?

கோதை மாதவி கொழுங்கொடி யெடுப்பக்
காவும் கானமும் கடிமல ரேந்தத்
தென்னவன் பொதியில் தென்றலொடு புகுந்து 115
மன்னவன் கூடல் மகிழ்துணை தழூஉம்
இன்னிள வேனில் யாண்டுளன் கொல்?”என்று,
உருவக் கொடியோ ருடைப்பெருங் கொழுநரொடு
பருவ மெண்ணும் படர்தீர் காலை-

கன்றம ராயமொடு களிற்றினம் நடுங்க 120
என்றூழ் நின்ற குன்றுகெழு நன்னாட்டுக்
காடுதீப் பிறப்பக் கனையெரி பொத்திக்,
கோடையொடு புகுந்து கூட லாண்ட
வேனில் வேந்தன் வேற்றுப்புலம் படர,
ஓசனிக் கின்ற உறுவெயிற் கடைநாள்-125

வையமும்,சிவிகையும்,மணிக்கால் அமளியும்
உய்யா னத்தின் உறுதுணை மகிழ்ச்சியும்,
சாமரைக் கவரியும்,தமனிய அடைப்பையும்
கூர்நுனை வாளுங் கோமகன் கொடுப்பப்
பெற்ற செல்வம் பிறழா வாழ்க்கைப் 130

பொற்றொடி மடந்தையர் புதுமணம் புணர்ந்து,
செம்பொன் வள்ளத்துச் சிலதிய ரேந்திய
அந்தீந் தேறல் மாந்தினர் மயங்கிப்
பொறிவரி வண்டினம் புல்லுவழி அன்றியும்
நறுமலர் மாலையின் வறிதிடங் கடிந்து-ஆங்கு 135

இலவிதழ்ச் செவ்வாய் இளமுத் தரும்பப்,
புலவிக் காலத்துப் போற்றா துரைத்த
காவியங் கண்ணார் கட்டுரை எட்டுக்கும்
நாவொடு நவிலா நகைபடு கிளவியும்,
அஞ்செங் கழுநீர் அரும்பவிழ்த் தன்ன, 140

செங்கயல் நெடுங்கட் செழுங்கடைப் பூசலும்,
கொலைவிற் புருவத்துக் கொழுங்கடை சுருளத்,
திலகச் சிறுநுதல் அரும்பிய வியரும்,
செவ்வி பார்க்குஞ் செழுங்குடிச் செல்வரொடு
வையங் காவலர் மகிழ்தரும் வீதியும் 145

சுடுமண் ஏறா வடுநீங்கு சிறப்பின்
முடியர சொடுங்குங் கடிமனை வாழ்க்கை,
வேத்தியல்,பொதுவியல் எனவிரு திறத்து,
மாத்திரை யறிந்து,மயங்கா மரபின்
ஆடலும்,வரியும்,பாணியும்,தூக்கும், 150

கூடிய குயிலுவக் கருவியும் உணர்ந்து,
நால்வகை மரபின் அவினயக் களத்தினும்
ஏழ்வகை நிலத்தினும் எய்திய விரிக்கும்
மலைப்பருஞ் சிறப்பின் தலைக்கோ லரிவையும்,
வாரம் பாடுந் தோரிய மடந்தையும், 155

தலைப்பாட்டுக் கூத்தியும்,இடைப்பட்டுக் கூத்தியும்,
நால்வேறு வகையின் நயத்தகு மரபின்
எட்டுக் கடைநிறுத்த ஆயிரத் தெண்கழஞ்சு
முட்டா வைகல் முறைமையின் வழாஅத்
தாக்கணங் கனையார் நோக்குவலைப் பட்டாங்கு 160

அரும்பெறல் அறிவும் பெரும்பிறி தாகத்,
தவத்தோ ராயினும்,தகைமலர் வண்டின்
நகைப்பதம் பார்க்கும் இளையோ ராயினும்,
காம விருந்தின் மடவோ ராயினும்,
ஏம வைகல் இன்றுயில் வதியும்,
பண்ணுங் கிளையும் பழித்த தீஞ்சொல், 165
எண்ணெண் கலையோர் இருபெரு வீதியும்-

வையமும்,பாண்டிலும்,மணித்தேர்க் கொடுஞ்சியும்
மெய்புகு கவசமும்,வீழ்மணித் தோட்டியும்,
அதள்புனை அரணமும்,அரியா யோகமும்,170
வளைதரு குழியமும்,வால்வெண் கவரியும்,
ஏனப் படமும்,கிடுகின் படமும்,
கானப் படமும் காழூன்று கடிகையும்,
செம்பிற் செய்நவும்,கஞ்சத் தொழிலவும்,
வம்பின் முடிநவும்,மாலையிற் புனைநவும், 175
வேதினத் துப்பவும்,கோடுகடை தொழிலவும்,
புகையவும்,சாந்தவும்,பூவிற் புனைநவும்
வகைதெரி வறியா வளந்தலை மயங்கிய,
அரசுவிழை திருவின் அங்காடி வீதியும்

காக பாதமும்,களங்கமும் விந்துவும், 180
ஏகையும் நீங்கி,இயல்பிற் குன்றா
நூலவர் நொடிந்த நுழைநுண் கோடி
நால்வகை வருணத்து நலங்கேழ் ஒளியவும்,
ஏகையும் மாலையும் இருளொடு துறந்த
பாசார் மேனிப் பசுங்கதிர் ஒளியவும், 185
பதுமமும்,நீலமும்,விந்தமும்,படிதமும்,
விதிமுறை பிழையா விளங்கிய சாதியும்,
பூச உருவின் பொலந்தெளித் தனையவும்,
தீதறு கதிரொளித் தெண்மட் டுருவவும்,
இருள்தெளித் தனையவும்,இருவே றுருவவும்,190
ஒருமைத் தோற்றத் தைவேறு வனப்பின்
இலங்குகதிர் விடூஉம் நலங்கெழு மணிகளும்,
காற்றினும்,மண்ணினும்,கல்லினும்,நீரினும்,
தோற்றிய குற்றந் துகளறத் துணிந்தவும்,
சந்திர குருவே,அங்காரக னென 195
வந்த நீர்மைய வட்டத் தொகுதியும்
கருப்பத் துளையவும்,கல்லிடை முடங்கலும்,
திருக்கு நீங்கிய செங்கொடி வல்லியும்,
வகைதெரி மாக்கள் தொகைபெற் றோங்கிப்
பகைதெறல் அறியாப் பயங்கெழு வீதியும்- 200

சாத ரூபம்,கிளிச்சிறை,ஆடகம்,
சாம்பூ நதமென ஓங்கிய கொள்கையின்
பொலந்தெரி மாக்கள் கலங்கஞ ரொழித்து,ஆங்கு
இலங்குகொடி யெடுக்கும் நலங்கிளர் வீதியும்-
நூலினும்,மயிரினும், நுழைநூற் பட்டினும்
பால்வகை தெரியாப் பன்னூ றடுக்கத்து, 205
நறுமடி செறிந்த அறுவை வீதியும்-
நிறைக்கோல் துலாத்தர்,பறைக்கட் பராரையர்
அம்பண வளவையர்,எங்கணுந் திரிதரக்
கால மன்றியும் கருங்கறி மூடையொடு 210
கூலங் குவித்த கூல வீதியும்-

பால்வேறு தெரிந்த நால்வேறு தெருவும்,
அந்தியும்,சதுக்கமும், ஆவண வீதியும்,
மன்றமும்,கவலையும்,மறுகும் திரிந்து,
விசும்பகடு திருகிய வெங்கதிர் நுழையாப் 215
பசுங்கொடிப் படாகைப் பந்தர் நீழல்,
காவலன் பேரூர் கண்டுமகிழ் வெய்திக்
கோவலன் பெயர்ந்தனன், கொடிமதிற் புறத்தென்.

 

15. அடைக்கலக் காதை

நிலந்தரு திருவின் நிழல்வாய் நேமி
கடம்பூண் டுருட்டும் கௌரியர் பெருஞ்சீர்க்
கோலின் செம்மையும் குடையின் தண்மையும்,
வேலின் கொற்றமும் விளங்கிய கொள்கைப்
பதியெழு வறியாப் பண்புமேம் பட்ட 5
மதுரை மூதூர் மாநகர் கண்டாங்கு
அறந்தரு நெஞ்சின் அறவோர் பல்கிய
புறஞ்சிறை மூதூர்ப் பொழிலிடம் புகுந்து,
தீதுதீர் மதுரையும் தென்னவன் கொற்றமும்
மாதவத் தாட்டிக்குக் கோவலன் கூறுழித் 10

தாழ்நீர் வேலித் தலைச் செங்கானத்து,
நான்மறை முற்றிய நலம்புரி கொள்கை
மாமறை முதல்வன் மாடலன் என்போன்
மாதவ முனிவன் மலைவலங் கொண்டு,
குமரியம் பெருந்துறை கொள்கையிற் படிந்து, 15

தமர்முதற் பெயர்வோன்,தாழ்பொழி லாங்கண்
வகுந்துசெல் வருத்தத்து வான்றுயர் நீங்கக்,
கவுந்தி இடவயிற் புகுந்தோன்-தன்னைக்
கோவலன் சென்று சேவடி வணங்க,
நாவ லந்தணன் தானவின் றுரைப்போன் 20

“வேந்துறு சிறப்பின் விழுச்சீ ரெய்திய,
மாந்தளிர் மேனி மாதவி மடந்தை
பால்வாய்க் குழவி பயந்தன ளெடுத்து,
வாலா மைந்நாள் நீங்கிய பின்னர்,
மாமுது கணிகையர்,” மாதவி மகட்கு 25

நாம நல்லுரை நாட்டுதும்”, என்று
தாமின் புறூஉந் தகைமொழி கேட்டு,ஆங்கு
“இடையிருள் யாமத் தெறிதிரைப் பெருங்கடல்
உடைகலப் பட்ட எங்கோன் முன்னாள்
புண்ணிய தானம் புரிந்தோ னாகலின், 30

நண்ணுவழி இன்றி,நாள்சில நீந்த,
“இந்திரன் ஏவலின் ஈங்கு வாழ்வேன்;
வந்தேன்;அஞ்சல்,மணிமே கலையான்;
உன்பெருந் தானத் துறுதி யொழியாது;
துன்ப நீங்கித் துயர்க்கட லொழிக”, என, 35

“விஞ்சையிற் பெயர்த்து;விழுமந் தீர்த்த
எங்குல தெய்வப் பெயரீங் கிடுக”, என,
அணிமே கலையார் ஆயிரங் கணிகையர்,
“மணிமே கலை” என வாழ்த்திய ஞான்று,
மங்கல மடந்தை மாதவி தன்னொடு 40
செம்பொன் மாரி செங்கையிற் பொழிய;

ஞான நன்னெறி நல்வரம் பாயோன்
தானங் கொள்ளுந் தகைமையின் வருவோன்,
தளர்ந்த நடையில் தண்டுகா லூன்றி,
வளைந்த யாக்கை மறையோன் றன்னைப் 45
பாகுகழிந் தியாங்கணும் பறைபட வரூஉம்
வேக யானை வெம்மையிற் கைக்கொள;
ஓய்யெனத் தெழித்தாங் குயர்பிறப் பாளனைக்
கையகத் தொழித்ததன் கையகம் புக்குப்
பொய்பொரு முடங்குகை வெண்கோட் டடங்கி, 50

மையிருங் குன்றின் விஞ்சையன் ஏய்ப்பப்
பிடர்த்தலை இருந்து,பெருஞ்சினம் பிறழாக்
கடக்களி றடக்கிய கருணை மறவ!

பிள்ளை நகுலம் பெரும்பிறி தாக,
எள்ளிய மனையோள் இனைந்துபின் செல்ல, 55

வடதிசைப் பெயரும் மாமறை யாளன்,
“கடவ தன்றுநின் கைத்தூண் வாழ்க்கை,
வடமொழி வாசகஞ் செய்த நல்லேடு
கடனறி மாந்தர் கைந்நீ கொடுக்க”, எனப்
பீடிகைத் தெருவிற் பெருங்குடி வாணிகர் 60
மாட மறுகின் மனைதொறு மறுகிக்,
“கருமக் கழிபலங் கொண்மி னோ” எனும்
அருமறை யாட்டியை அணுகக் கூஉய்,
“யாதுநீ யுற்ற இடர்? ஈதுஎன் ?” என,
மாதர்தா னுற்ற வான்துயர் செப்பி, 65

“இப்பொரு ளெழுதிய இதழிது வாங்கிக்,
கைப்பொருள் தந்தென் கடுந்துயர் களைக” என,
“அஞ்சல்! உன்றன் அருந்துயர் களைகேன்;
நெஞ்சுறு துயரம் நீங்குக,” என்றாங்கு,
ஓத்துடை அந்தணர் உரைநூற் கிடக்கையில் 70

தீத்திறம் புரிந்தோள் செய்துயர் நீங்கத்
தானஞ் செய் தவள் தன்றுயர் நீக்கிக்,
கானம் போன கணவனைக் கூட்டி,
ஒல்காச் செல்வத் துறுபொருள் கொடுத்து,
நல்வழிப் படுத்த செல்லாச் செல்வ 75

பத்தினி யொருத்தி படிற்றுரை எய்த,
மற்றவள் கணவற்கு வறியோன் ஒருவன்
அறியாக் கரிபொய்த் தறைந்துணும் பூதத்துக்
கறைகெழு பாசத்துக் கையகப் படலும்,
பட்டோன் றவ்வை படுதுயர் கண்டு, 80

கட்டிய பாசத்துக் கடிதுசென் றெய்தி,
“என்னுயிர் கொண்டு ஈங்கு இவன் உயிர் தா “, என
நன்னெடும் பூதம் நல்கா தாகி,
“நரக னுயிர்க்கு நல்லுயிர் கொண்டு,
பரகதி யிழக்கும் பண்பீங் கில்லை; 85

ஒழிக நின் கருத்து” என,உயிர்முன் புடைப்ப,
அழிதரு முள்ளத் தவளொடும் போந்து,அவன்
சுற்றத் தோர்க்கும் தொடர்புறு கிளைகட்கும்
பற்றிய கிளைஞரின் பசிப்பிணி யறுத்துப்;
பல்லாண்டு புரந்த இல்லோர் செம்மல்! 90

“இம்மைச் செய்தன யானறி நல்வினை;
உம்மைப் பயன்கொல்,ஒருதனி யுழந்து,இத்
திருத்தகு மாமணிக் கொழுந்துடன் போந்தது,
விருத்தகோ பால! நீ”, என வினவக்

கோவலன் கூறும்:”ஓர் குறுமகன்-தன்னால் 95
காவல் வேந்தன் கடிநகர்- தன்னில்,
நாறைங் கூந்தல் நடுங்குதுய ரெய்தக்
கூறைகோட் பட்டுக் கோட்டுமா ஊரவும்,
அணித்தகு புரிகுழல் ஆய்-இழை தன்னொடும்
பிணிப் அறுத் தோர்-தம் பெற்றி யெய்தவும்,100

மாமலர் வாளி வறுநிலத் தெறிந்து,
காமக் கடவுள் கையற் றேங்க,
அணிதிகழ் போதி அறவோன்-தன்முன்,
மணிமேகலையை மாதவி யளிப்பவும்,
நனவுபோல நள்ளிருள் யாமத்துக் 105
கனவு கண்டேன்; கடிதீங் குறும்” என

“அறத்துறை மாக்கட் கல்ல திந்தப்
புறச்சிறை யிருக்கை பொருந்தா தாகலின்,
அரைசர் பின்னோர் அகநகர் மருங்கினின்
உரையிற் கொள்வரிங் கொழிகநின் இருப்புக், 110
காதலி- தன்னொடு கதிர்செல் வதன்முன்,
மாட மதுரை மாநகர் புகு” என,
மாதவத் தாட்டியும் மாமறை முதல்வனும்
கோவலன் றனக்குக் கூறுங் காலை-

அறம்புரி நெஞ்சின் அறவோர் பல்கிய 115
புறஞ்சிறை மூதூர்ப் பூங்கண் இயக்கிக்குப்
பான்மடை கொடுத்துப் பண்பிற் பெயர்வோள்,
ஆயர் முதுமகள்,மாதரி என்போள்,
காவுந்தி ஐயையைக் கண்டடி தொழலும்

“ஆகாத் தோம்பி,ஆப்பயன் அளிக்கும் 120
கோவலர் வாழ்க்கையோர் கொடும்பா டில்லை;
தீதிலள்,முதுமகள்,செவ்வியள்,அளியள்,
மாதரி- தன்னுடன் மடந்தையை இருத்துதற்கு
ஏதம் இன்றென எண்ணின ளாகி,
மாதரி கேளிம் மடந்தைதன் கணவன் 125

தாதையைக் கேட்கில் தன்குல வாணர்
அரும்பொருள் பெறுநரின் விருந்தெதிர் கொண்டு
கருந்தடங் கண்ணியொடு கடிமனைப் படுத்துவர்,
உடைப்பெருஞ் செல்வர் மனைப்புகு மளவும்
இடைக்குல மடந்தைக் கடைக்கலந் தந்தேன் 130

“மங்கல மடந்தையை நன்னீ ராட்டிச்,
செங்கயல் நெடுங்கண் அஞ்சனந் தீட்டித்,
தேமென் கூந்தற் சின்மலர் பெய்து;
தூமடி உடீஇத்; தொல்லோர் சிறப்பின்
ஆயமும்,காவலும்,ஆயிழை தனக்குத் 135
தாயும் நீயே யாகித் தாங்கிங்கு,
என்னொடு போந்த இளங்கொடி நங்கை-தன்
வண்ணச் சீறடி மண்மகள் அறிந்திலள்;
கடுங்கதிர் வெம்மையிற் காதலன் றனக்கு
நடுங்குதுய ரெய்தி நாப்புலர வாடித் 140
தன்துயர்காணாத் தகைசால் பூங்கொடி;
இன்துணை மகளிர்க் கின்றியமையாக்
கற்புக் கடம்பூண்ட இத்தெய்வ மல்லது
பொற்புடைத் தெய்வம் யாங்கண் டிலமால்;
‘வானம் பொய்யாது வளம்பிழைப் பறியாது 145

நீணில வேந்தர் கொற்றம் சிதையாது
பத்தினிப் பெண்டிர் இருந்தநாடு’ என்னும்
அத்தகு நல்லுரை அறியா யோநீ?”

தவத்தோர் அடக்கலம் தான்சிறி தாயினும்,
மிகப்பே ரின்பம் தருமது கேளாய், 150
காவிரிப் படப்பைப் பட்டினந் தன்னுள்
பூவிரி பிண்டிப் பொதுநீங்கு திருநிழல்,
உலக நோன்பிகள் ஒருங்குடன் இட்ட
இலகொளிச் சிலாதல மேலிருந் தருளித்
தருமஞ் சாற்றுஞ் சாரணர்- தம்முன் 155
திருவில் இட்டுத் திகழ்தரு மேனியன்,
தாரன்,மாலையன்,தமனியப் பூணினன்,
பாரோர் காணாப் பலர்தொழு படிமையன்,
கருவிரற் குரங்கின் கையொரு பாகத்துப்
பெருவிறல் வானவன் வந்துநின் றோனைச்,
சாவக ரெல்லாம் சாரணர்த் தொழுது,”ஈங்கு 160
யாதிவன் வரவு?”, என இறையோன் கூறும்

“எட்டி சாயலன் இருந்தோன் றனது
பட்டினி நோன்பிகள் பலர்புகு மனையிலோர்
மாதவ முதல்வனை மனைப்பெருங் கிழத்தி 165

ஏதம் நீங்க எதிர்கொள் அமயத்து.
ஊர்ச்சிறு குரங்கொன் றொதுங்கிஉள் புக்குப்,
பாற்படு மாதவன் பாதம் பொருந்தி,
உண்டொழி மிச்சிலும் உகுத்த நீரும்
தண்டா வேட்கையில் தான்சிறி தருந்தி, 170

எதிர்முகம் நோக்கிய இன்பச் செவ்வியை,
அதிராக் கொள்கை அறிவனும் நயந்து,’நின்
மக்களின் ஓம்பு, மனைக்கிழத் தீ’, என
மிக்கோன் கூறிய மெய்மொழி ஓம்பிக்,
காதற் குரங்கு கடைநா ளெய்தவும், 175

தானஞ் செய்வுழி,அதற்கொரு கூறு
தீதறு கென்றே செய்தன ளாதலின்,
மத்திம நன்னாட்டு வாரணந் தன்னுள்,
உத்தர- கௌத்தற் கொருமக னாகி,
உருவினும்,திருவினும்,உணர்வினுந் தோன்றிப் 180

பெருவிறல் தானம் பலவுஞ் செய்தாங்கு
எண்ணால் ஆண்டின் இறந்தபிற் பாடு,
விண்ணோர் வடிவம் பெற்றன னாதலின்,
பெற்ற செல்வப் பெரும்பய னெல்லாம்
தற்காத் தளித்தோள் தானச் சிறப்பெனப் 185

பண்டைப் பிறப்பிற் குரங்கின் சிறுகை
கொண்டொரு பாகத்துக்,கொள்கையிற் புணர்ந்த
சாயலன் மனைவி தானந் தன்னால்
ஆயினன் இவ்வடிவு; அறிமி னோ’ எனச்
சாவகர்க் கெல்லாம் சாற்றினன் காட்டத் 190

தேவ குமரன் தோன்றினன்”, என்றலும்
சாரணர் கூறிய தகைசால் நன்மொழி
ஆரணங் காக அறந்தலைப் பட்டோர்
அன்றப் பதியுள் அருந்தவ மாக்களும்
தன்தெறல் வாழ்க்கைச் சாவக மாக்களும், 195

இட்ட தானத் தெட்டியும் மனைவியும்
முட்டா இன்பத்து முடிவுல கெய்தினர்,
கேட்டனை யாயினித் தோட்டார் குழலியொடு
நீட்டித் திராது நீபோ” என்றே
கவுந்தி கூற

உவந்தன ளேத்தி, 200
வளரிள வனமுலை,வாங்கமைப் பணைத்தோள்,
முளையிள வெண்பல் முதுக்குறை நங்கையொடு,
சென்ற ஞாயிற்றுச் செல்சுடர் அமயத்துக்,
கன்றுதேர் ஆவின் கனைகுரல் இயம்ப,
மறித்தோள் நவியத்து உறிக்கா வாளரொடு 205
செறிவளை ஆய்ச்சியர் சிலர் புறஞ் சூழ

மிளையும்,கிடங்கும்,வளைவிற் பொறியும்,
கருவிர லூகமும்,கல்லுமிழ் கவணும்,
பரிவுறு வெந்நெயும்,பாகடு குழிசியும்,
காய்பொன் உலையும்,கல்லிடு கூடையும், 210
தூண்டிலும்,தொடக்கும்,ஆண்டலை அடுப்பும்,
கவையும்,கழுவும்,புதையும்,புழையும்,
ஐயவித் துலாமும் கைபெயர் ஊசியும்,
சென்றெறி சிரலும்,பன்றியும் பணையும்,
எழுவும்,சீப்பும்,முழுவிறற் கணையமும்,215
கோலும்,குந்தமும்,வேலும்,பிறவும்,
ஞாயிலும் சிறந்து

நாட்கொடி நுடங்கும்
வாயில் கழிந்து,தன் மனைபுக் கனளால்
கோவலர் மடந்தை-கொள்கையிற் புணர்ந்தென்.

16. கொலைக்களக் காதை

அரும்பெறற் பாவையை அடைக்கலம் பெற்ற
இரும்பே ருவகையின் இடைக்குல மடந்தை
அளைவிலை யுணவின் ஆய்ச்சியர் -தம்மொடு
மிளைசூழ் கோவலர் இருக்கை யன்றிப்
பூவ லூட்டிய புனைமாண் பந்தர்க் 5
காவற் சிற்றிற் கடிமனைப் படுத்துச்

செறிவளை யாய்ச்சியர் சிலருடன் கூடி,
நறுமலர்க் கோதையை நாணீ ராட்டிக்,
கூடல் மகளிர் கோலங் கொள்ளும்
ஆடகப் பைம்பூ ணருவிலை யழிப்பச் 10
செய்யாக் கோலமொடு வந்தீர்க் கென்மகள்
ஐயை காணீ ரடித்தொழி லாட்டி;
பொன்னிற் பொதிந்தேன், புனைபூங் கோதை,
என்னுடன் நங்கையீங் கிருக்கெனத் தொழுது,
மாதவத் தாட்டி வழித்துயர் நீக்கி, 15
ஏத மில்லா இடந்தலைப் படுத்தினள்

“நோதக வுண்டோ, நும்மக னார்க்கினி?
சாவக நோன்பிக ளடிக ளாதலின்,
நாத்தூண் நங்கையொடு நாள்வழிப் படூஉம்
அடிசி லாக்குதற் கமைந்தநற் கலங்கள் 20
நெடியா தளிமின்,நீர்” எனக் கூற

இடைக்குல மடந்தையர் இயல்பிற் குன்றா
மடைக்கலந் தன்னொடு மாண்புடை மரபிற்
கோளிப் பாகற் கொழுங்கனித் திரள்காய்,
வாள்வரிக் கொடுங்காய் மாதுளம் பசுங்காய், 25
மாவின் கனியொடு,வாழைத் தீங்கனி,
சாலி யரிசி,தம்பாற் பயனொடு,
“கோல்வளை மாதே! கொள்க” எனக் கொடுப்ப

“மெல்விரல் சிவப்பப் பல்வேறு பசுங்காய்
கொடுவாய்க் குயத்து விடுவாய் செய்யத் 30
திருமுகம் வியர்த்தது,செங்கண் சேந்தன,
கரிபுற அட்டில் கண்டனள் பெயர
வையெரி மூட்டிய ஐயை தன்னொடு
கையறி மடைமையிற் காதலற் காக்கித்

தாலப் புல்லின் வால்வெண் தோட்டுக் 35
கைவன் மகடூஉக் கவின்பெறப் புனைந்த
செய்வினைத் தவிசிற் செல்வன் இருந்தபின்,
கடிமல ரங்கையிற் காதல னடிநீர்
சுடுமண் மண்டையில் தொழுதனள் மாற்றி;
மண்ணக மடந்தையை மயக்கொழிப் பனள்போல், 40
தண்ணீர் தெளித்துத் தன்கையால் தடவிக்
குமரி வாழையின் குருத்தகம் விரித்தீங்கு
அமுத முண்க அடிக ளீங்கென

அரசர் பின்னோர்க் கருமறை மருங்கின்
உரிய வெல்லாம் ஒருமுறை கழித்தாங்கு 45
ஆயர் பாடியின் அசோதைபெற் றெடுத்த
பூவைப் புதுமலர் வண்ணன் கொல்லோ,
நல்லமு துண்ணும் நம்பி யீங்குப்
பல்வளைத் தோளியும் பண்டுநங் குலத்துத்,
தொழுனை யாற்றினுள் தூமணி வண்ணனை 50
விழுமந் தீர்த்த விளக்குக் கொல்லென
ஐயையுந் தவ்வையும் விம்மிதம் எய்திக்
கண்கொளா நமக் கிவர் காட்சி யீங்கென

உண்டினி திருந்த உயர்பே ராளற்கு
அம்மென் திரையலோ டடைக்கா யீத்த 55
மையீ ரோதியை வருகெனப் பொருந்திக்,
“கல்லதர் அத்தம் கடக்க யாவதும்
வல்லுந கொல்லோ மடந்தைமெல் லடியென,
வெம்முனை யருஞ்சுரம் போந்ததற் கிரங்கி,
எம்முது குரவர் என்னுற் றனர்கொல்? 60
மாயங் கொல்லோ? வல்வினை கொல்லோ?
யானுளங் கலங்கி யாவதும் அறியேன்;
வறுமொழி யாளரொடு வம்பப் பரத்தரொடு
குறுமொழி கோட்டி,நெடுநகை புக்குப்,
பொச்சாப் புண்டு,பொருளுரை யாளர் 65
நச்சுக்கொன் றேற்கும் நன்னெறி யுண்டோ?
இருமுது குரவ ரேவலும் பிழைத்தேன்;
சிறுமுதுக் குறைவிக்குச் சிறுமையுஞ் செய்தேன்
வழுவெனும் பாரேன் மாநகர் மருங்கீண்டு
எழுகென எழுந்தாய் என்செய் தனையென 70

‘அறவோர்க் களித்தலும் அந்தண ரோம்பலும்,
துறவோர்க் கெதிர்தலும்,தொல்லோர் சிறப்பின்
விருந்தெதிர் கோடலும் இழந்த என்னை,நும்
பெருமக டன்னொடும் பெரும்பெயர்த் தலைத்தாள்
மன்பெருஞ் சிறப்பின் மாநிதிக் கிழவன், 75

முந்தை நில்லா முனிவிகந் தனனா,
அற்புளஞ் சிறந்தாங் கருண்மொழி அளைஇ
எற்பா ராட்ட யானகத் தொளித்த
நோயும் துன்பமும் நொடிவது போலுமென்
வாயல் முறுவற்கவர் உள்ளகம் வருந்தப் 80
போற்றா வொழுக்கம் புரிந்தீர்! யாவதும்
மாற்றா உள்ள வாழ்க்கையேன்! ஆதலின்
ஏற்றெழுந் தனன்,யான்  என்றவள் கூறக்
‘குடிமுதற் சுற்றமும் குற்றிளை யோரும்;
அடியோர் பாங்கும் ஆயமும் நீங்கி, 85
நாணமும்,மடனும், நல்லோ ரேத்தும்,
பேணிய கற்பும் பெருந்துணை யாக,
என்னொடு போந்தீங் கென்றுயர் களைந்த
பொன்னே,கொடியே ,புனைபூங் கோதாய்;
நாணின் பாவாய் ,நீணில விளக்கே! 90
கற்பின் கொழுந்தே !பொற்பின் செல்வி!
சீறடிச் சிலம்பி னொன்றுகொண் டியான்போய்
மாறி வருவன் மயங்கா தொழிக’ எனக்
கருங்கயல் நெடுங்கட் காதலி தன்னை
ஒருங்குடன் தழீஇ, உழையோ ரில்லா 95
ஒருதனி கண்டு,தன் உள்ளகம் வெதும்பி,
வருபனி கரந்த கண்ண னாகிப்
பல்லான் கோவல ரில்லம் நீங்கி
வல்லா நடையின் மறுகிற் செல்வோன்

இமிலே றெதிர்ந்த திழுக்கென அறியான், 100
தன்குலம் அறியுந் தகுதியன் றாதலின்
தாதெரு மன்றந் தானுடன் கழிந்து,
மாதர் வீதி மறுகிடை நடந்து,
பீடிகைத் தெருவிற் பெயர்வோன்

ஆங்கண்
கண்ணுள் வினைஞர் கைவினை முற்றிய 105
நுண்வினைக் கொல்லர், நூற்றுவர் பின்வர
மெய்ப்பை புக்கு விலங்குநடைச் செலவின்
கைக்கோற் கொல்லனைக் கண்டன னாகித்,
தென்னவன் பெயரொடு சிறப்புப் பெற்ற
பொன்வினைக் கொல்லன் இவனெனப் பொருந்திக், 110
‘காவலன் றேவிக் காவதோர் காற்கணி
நீவிலை யிடுதற் காதி யோ’,என

“அடியேன் அறியே னாயினும் வேந்தர்
முடிமுதற் கலன்கள் சமைப்பேன் யான்”,எனக்
கூற்றத் தூதன் கைதொழு தேத்தப் 115
போற்றருஞ் சிலம்பின் பொதிவா யவிழ்த்தனன்;
மத்தக மணியோடு வயிரம் கட்டிய
பத்திக் கேவணப் பசும்பொற் குடைச்சூற்
சித்திரச் சிலம்பின் செய்வினை யெல்லாம்
பொய்த்தொழிற் கொல்லன் புரிந்துடன் நோக்கிக்; 120

“கோப்பெருந் தேவிக் கல்லதை இச்சிலம்பு
யாப்புற வில்லை”,என, முன் போந்து,
விறல்மிகு வேந்தற்கு விளம்பியான் வரவென்
சிறுகுடி லங்கண் இருமின் நீர் எனக்,
கோவலன் சென்றக் குறுமக னிருக்கையோர் 125
தேவ கோட்டச் சிறையகம் புக்கபின்
“கரந்தியான் கொண்ட காலணி ஈங்குப்,
பரந்து வெளிப்படா முன்னம் மன்னற்குப்,
புலம்பெயர் புதுவனிற் போக்குவன் யான்”,எனக்
கலங்கா வுள்ளம் கரந்தனன் செல்வோன் 130

“கூடன் மகளிர் ஆடல் தோற்றமும்,
பாடற் பகுதியும்,பண்ணின் பயங்களும்,
காவல னுள்ளம் கவர்ந்தன”, என்று, தன்
ஊட லுள்ளம் உள்கரந் தொளித்துத்,
தலைநோய் வருத்தந் தன்மே லிட்டுக், 135
குலமுதல் தேவி கூடா தேக,
மந்திரச் சுற்றம் நீங்கி,மன்னவன்
சிந்தரி நெடுங்கட் சிலதியர்-தம்மொடு
கோப்பெருந் தேவி கோயில் நோக்கிக்
காப்புடை வாயிற் கடைகாண் அகவையின் 140
வீழ்ந்தனன் கிடந்து,தாழ்ந்துபல ஏத்திக்

“கன்னக மின்றியும் கவைக்கோ லின்றியும்,
துன்னிய மந்திரந் துணையெனக் கொண்டு,
வாயி லாளரை மயக்குதுயி லுறுத்துக்
கோயிற் சிலம்பு கொண்ட கள்வன் 145
கல்லென் பேரூர்க் காவலர்க் கரந்து,என்
சில்லைச் சிறுகுடி லகத்திருந் தோன்’ என

வினைவிளை கால மாதலின்,யாவதும்
சினையலர் வேம்பன் தேரான் ஆகி,
ஊர்காப் பாளரைக் கூவி, “ஈங்கென் 150
தாழ்பூங் கோதை தன்காற் சிலம்பு
கன்றிய கள்வன் கைய தாகில்,
கொன்று,சிலம்பு கொணர்க ஈங்கு”,என

காவலன் ஏவக் கருந்தொழிற் கொல்லனும்,
“ஏவ லுள்ளத் தெண்ணியது முடித்தெனத், 155
தீவினை முதிர்வலைச் சென்றுபட் டிருந்த
கோவலன் றன்னைக் குறுகின னாகி..
“வலம்படு தானை மன்னவன் ஏவச்
சிலம்பு காணிய வந்தோர் இவர்”, எனச்
செய்வினைச் சிலம்பின் செய்தி யெல்லாம்
பொய்வினைக் கொல்லன் புரிந்துடன் காட்ட 160

“இலக்கண முறைமையின் இருந்தோன், ஈங்கிவன்
கொலைப்படு மகனலன்”, என்றுகூறும்
அருந்திறல் மாக்களை அகநகைத் துரைத்துக்,
கருந்தொழிற் கொல்லன் காட்டின னுரைப்போன் 165

“மந்திரம்,தெய்வம்,மருந்தே நிமித்தம்,
தந்திரம்,இடனே,காலம்,கருவி என்று
எட்டுட னன்றே இழுக்குடை மரபிற்
கட்டுண் மாக்கள் துணையெனத் திரிவது
மருந்திற் பட்டீ ராயின்,யாவரும், 170
பெரும்பெயர் மன்னனிற் பெருநவைப் பட்டீர்;
மந்திர நாவிடை வழுத்துவ ராயின்,
இந்திர குமரரின் யாங்காண் குவமோ?
தெய்வத் தோற்றம் தெளிகுவ ராயின்,
கையகத் துறுபொருள் காட்டியும் பெயர்குவர். 175

மருந்தின் நங்கண் மயக்குவ ராயின்,
இருந்தோம் பெயரும் இடனுமா ருண்டோ?
நிமித்தம் வாய்த்திடி னல்ல தியாவதும்
புகற்கிலா,அரும்பொருள் வந்துகைப் புகுதினும்,
தந்திர- கரணம் எண்ணுவ ராயின், 180
இந்திரன் மார்பத் தாரமும் எய்துவர்;
இவ்விடம் இப்பொருள் கோடற் கிடமெனின்,
அவ்விடத் தவரை யார்காண் கிற்பார்;
காலங் கருதி அவர்பொருள் கையுறின்,
மேலோ ராயினும் விலக்கலு முண்டோ? 185
கருவி கொண்டவர் அரும்பொருள் கையுறின்,
இருநில மருங்கின் யார்காண் கிற்பார்?
இரவே பகலே என்றிரண் டில்லை;
கரவிடங் கேட்பினோர் புகலிட மில்லை;

தூதர் கோலத்து வாயிலின் இருந்து, 190
மாதர் கோலத்து வல்லிருட் புக்கு,
விளக்கு நிழலில் துளக்கிலன் சென்றாங்கு,
இளங்கோ வேந்தன் துளங்கொளி ஆரம்
வெயிலிடு வயிரத்து,மின்னின் வாங்கத்
துயில்கண் விழித்தோன் தோளிற் காணான் 195
உடைவாள் உருவ உறைகை வாங்கி,
எறிதொறுஞ் செறித்த இயல்பிற் காற்றான்,
மல்லிற் காண,மணித்தூண் காட்டிக்
கல்வியிற் பெயர்ந்த கள்வன் றன்னைக்
கண்டோர் உளரெனிற் காட்டும்,ஈங்கிவர்க் 200
குண்டோ வுலகத் தொப்போர்” என்று அக்
கருந்தொழிற் கொல்லன் சொல்ல

ஆங்கோர்,
திருந்துவேற் றடக்கை இளையோன் கூறும்;
“நிலனகழ் உளியன்,நீலத் தானையன்,
கலன்நசை வேட்கையிற் கடும்புலி போன்று, 205
மாரி நடுநாள் வல்லிருள் மயக்கத்து,
ஊர்மடி கங்குல் ஒருவன் தோன்றக்,
கைவாள் உருவஎன் கைவாள் வாங்க,
எவ்வாய் மருங்கினும் யானவற் கண்டிலேன்,
அரிதிவர் செய்தி;அலைக்கும் வேந்தனும், 210
உரிய தொன் றுரைமின்,உறுபடை யீர்! “, எனக்

கல்லாக் களிமக னொருவன் கையில்
வெள்வாள் எறிந்தனன் விலங்கூ டறுத்தது
புண்ணுமிழ் குருதி பொழிந்துடன் பரப்ப
மண்ணக மடந்தை வான்றுயர் கூரக் 215
காவலன் செங்கோல் வளைஇய வீழ்ந்தனன்
கோவலன் பண்டை ஊழ்வினை உருத்தென்.

நண்ணும் இருவினையும் நண்ணுமின்கள் நல்லறமே
கண்ணகி தன் கேள்வன் காரணத்தான்-மண்ணில்
வளையாத செங்கோல் வளைந்ததே பண்டை
விளைவாகி வந்த வினை.

17. ஆய்ச்சியர் குரவை

‘கயல் எழுதிய இமய நெற்றியின்
அயல் எழுதிய புலியும் வில்லும்
நாவல் அம் தண் பொழில் மன்னர்
ஏவல் கேட்ப, பார் அரசு ஆண்ட
மாலை வெண்குடைப் பாண்டியன் கோயிலில் 5
காலை முரசம் கனை குரல் இயம்பும்; ஆகலின்,
நெய்ம் முறை நமக்கு இன்று ஆம்’ என்று,
ஐயை தன் மகளைக் கூஉய்,
கடை கயிறும் மத்தும் கொண்டு,
இடை முதுமகள் வந்து தோன்றும்-மன். 10

உரைப்பாட்டு மடை

குடப்பால் உறையா குவியிமில் ஏற்றின்
மடக்கணீர் சோரும்;வருவது ஒன்று உண்டு! 1

உறிநறு வெண்ணெய் உருகா;உருகும்,
மறிதெறித்து ஆடா; வருவது ஒன்று உண்டு! 2

நான்முலை யாயம் நடுங்குபு நின்றிரங்கும்;
மான்மணி வீழும்;வருவது ஒன்று உண்டு! 3

கருப்பம்

“குடத்துப்பால் உறையாமையும்,
குவி இமில் ஏற்றின் மடக்கண் நீர் சோர்தலும்,
உறியில் வெண்ணெய் உருகாமையும்,
மறி முடங்கி ஆடாமையும்,
மான்மணி நிலத்து அற்று வீழ்தலும்,
வருவதோர் துன்பம் உண்டு” என
மகளை நோக்கி, “மனம் மயங்காதே !
மண்ணின் மாதர்க்கு அணியாகிய
கண்ணகியும் தான் காண
ஆயர்பாடியில் எருமன்றத்து
மாயவனுடன் தம்முன் ஆடிய
வாலசரிதை நாடகங்களில்,
வேல் நெடுங்கண் பிஞ்ஞையோடு ஆடிய
குரவை ஆடுதும் யாம் “என்றாள்
“கறவை கன்று,துயர் நீங்குக எனவே” 5

காரி கதன் அஞ்சான் பாய்ந்தானைக் காமுறும், இவ்
வேரி மலர்க் கோதையாள்; சுட்டு, 6

நெற்றிச் செகிலை அடர்த்தாற்கு உரிய, இப்
பொன் தொடி மாதராள் தோள். 7

மல்லல் மழ விடை ஊர்ந்தாற்கு உரியள், இம்
முல்லை அம் பூங் குழல்-தான். 8

நுண் பொறி வெள்ளை அடர்த்தாற்கே ஆகும், இப்
பெண் கொடி மாதர்-தன் தோள். 9

பொன் பொறி வெள்ளை அடர்த்தாற்கே ஆகும்: இந்
நன் கொடி மென்முலை-தான். 10

வென்றி மழ விடை ஊர்ந்தாற்கு உரியவள், இக்
கொன்றை அம் பூங் குழலாள். 11

தூ நிற வெள்ளை அடர்த்தாற்கு உரியள், இப்
பூவைப் புது மலராள். 12

ஆங்கு,
தொழுவிடை ஏறு குறித்து வளர்த்தார்
எழுவர் இளங் கோதையார்,-
என்று, தன் மகளை நோக்கி,
தொன்று படு முறையான் நிறுத்தி,
இடை முதுமகள் இவர்க்குப்
படைத்துக் கோள் பெயர் இடுவாள்;
குடமுதல் இடமுறையா, குரல், துத்தம்,
கைக்கிளை,உழை,இளி,விளரி,தாரம்,என,
விரி தரு பூங் குழல் வேண்டிய பெயரே. 13

மாயவன் என்றாள்,குரலை விறல்வெள்ளை
ஆயவன் என்றாள்,இளி தன்னை–ஆய்மகள்
பின்னையாம் என்றாள்,ஓர் துத்தத்தை மற்றையார்
முன்னையாம் என்றாள் முறை. 14

மாயவன் சீர் உளார்,பிஞ்ஞையும் தாரமும்,
வால்வெள்ளை சீரார்,உழையும் விளரியும்,
கைக்கிளை பிஞ்ஞை இடத்தாள்; வலத்துளாள்
முத்தைக்கு நல் விளரி- தான் ; 15

அவருள்,
வண்டுழாய் மாலையை மாயவன் மேலிட்டுத்
தண்டாக் குரவை-தான் உள்படுவாள்,”கொண்டசீர்
வையம் அளந்தான்- தன் மார்பில் திருநோக்காப்
பெய்வளைக் கையாள் நம் பின்னை-தான் ஆம் என்றே”
“ஐ!” என்றாள் ஆயர் மகள் ; 16

கூத்துள் படுதல்

அவர்-தாம்,
செந்நிலை மண்டிலத்தான், கற்கடகக் கை கோஒத்து,
அந் நிலையே ஆடல் சீர் ஆய்ந்துளார், முன்னைக்
குரல்-கொடி தன் கிளையை நோக்கி, ‘பரப்பு உற்ற
கொல்லைப் புனத்துக் குருந்து ஒசித்தான் பாடுதும்,
முல்லைத் தீம் பாணி’ என்றாள். 17

எனா,
குரல் மந்தம் ஆக, இளி சமன் ஆக,
வரன்முறையே, துத்தம் வலியா, உரன் இலா
மந்தம் விளரி பிடிப்பாள், அவள் நட்பின்
பின்றையைப் பாட்டு எடுப்பாள். 18

கன்று குணிலாக் கனி உதிர்த்த மாயவன்
இன்று நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்
கொன்றை அம் தீம் குழல் கேளாமோ, தோழீ!

பாம்பு கயிறாக் கடல் கடைந்த மாயவன்
ஈங்கு நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்
ஆம்பல் அம் தீம் குழல் கேளாமோ, தோழீ!

கொல்லை அம் சாரல் குருந்து ஒசித்த மாயவன்
எல்லை நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்
முல்லை அம் தீம் குழல் கேளாமோ, தோழீ! 21

தொழுனைத் துறைவனோடு ஆடிய பின்னை-
அணி நிறம் பாடுகேம் யாம்! 22

இறும் என் சாயல் நுடங்க நுடங்கி
அறுவை ஒளித்தான் வடிவு என்கோ யாம்?
அறுவை ஒளித்தான் அயர, அயரும்
நறு மென் சாயல் முகம் என்கோ யாம்? 23

வஞ்சம் செய்தான் தொழுனைப் புனலுள்
நெஞ்சம் கவர்ந்தாள் நிறை என்கோ யாம்?
நெஞ்சம் கவர்ந்தாள் நிறையும் வளையும்
வஞ்சம் செய்தான் வடிவு என்கோ யாம்? 24

தையல் கலையும் வளையும் இழந்தே
கையில் ஒளித்தாள் முகம் என்கோ யாம்?
கையில் ஒளித்தாள் முகம் கண்டு அழுங்கி,
மையல் உழந்தான் வடிவு என்கோ யாம்? 25

கதிர் திகிரியான் மறைத்த கடல் வண்ணன் இடத்து உளான்,
மதி புரையும் நறு மேனித் தம்முனோன் வலத்து உளாள்,
பொதி அவிழ் மலர்க் கூந்தல் பிஞ்ஞை: சீர் புறங்காப்பார்
முது மறை தேர் நாரதனார் முந்தை முறை நரம்பு உளர்வார். 26

மயில் எருத்து உறழ் மேனி மாயவன் வலத்து உளாள்,
பயில் இதழ் மலர் மேனித் தம்முனோன் இடத்து உளாள்,
கயில் எருத்தம் கோட்டிய நம் பின்னை: சீர் புறங்காப்பார்
குயிலுவருள் நாரதனார் கொளை புணர் சீர் நரம்பு உளர்வார் 27

ஆடுநர்ப் புகழ்தல்

மாயவன் தம்முன்னினொடும், வரிவளைக் கைப் பின்னையொடும்,
கோவலர் – தம் சிறுமியர்கள் குழல் கோதை புறம்சோர,
ஆய் வளைச் சீர்க்கு அடி பெயர்த்திட்டு ,அசோதையார் தொழுது ஏத்த,
தாது எரு மன்றத்து ஆடும் குரவையோ தகவு உடைத்தே.
எல்லாம் நாம்,
புள் ஊர் கடவுளைப் போற்றுதும், போற்றுதும்-
உள்வரிப் பாணி ஒன்று உற்று. 28

உள்வரி வாழ்த்து

கோவா மலை ஆரம்,கோத்த கடல் ஆரம்,
தேவர் கோன் பூண் ஆரம்,தென்னர் கோன் மார்பினவே:
தேவர் கோன் பூண் ஆரம் பூண்டான் செழுந் துவரைக்
கோ குலம் மேய்த்து,குருந்து ஒசித்தான் என்பரால்! 29

பொன் இமயக் கோட்டுப் புலி பொறித்து மண் ஆண்டான்,
மன்னன் வளவன்,மதில் புகார் வாழ் வேந்தன்:
மன்னன் வளவன்,மதில் புகார் வாழ் வேந்தன்
பொன் அம் திகிரிப் பொரு படையான் என்பரால்! 30

முந்நீரினுள் புக்கு,மூவாக் கடம்பு எறிந்தான்,
மன்னர் கோச் சேரன்,வள வஞ்சி வாழ் வேந்தன்:
மன்னர் கோச் சேரன்,வள வஞ்சி வாழ் வேந்தன்
கல் நவில் தோள் ஓச்சி,கடல் கடைந்தான் என்பரால் ! 31

முன்னிலைப் பரவல்

வடவரையை மத்து ஆக்கி, வாசுகியை நாண் ஆக்கி,
கடல் வண்ணன்! பண்டு ஒரு நாள் கடல் வயிறு கலக்கினையே:
கலக்கிய கை அசோதையார் கடை கயிற்றால் கட்டுண் கை:
மலர்க் கமல உந்தியாய்! மாயமோ? மருட்கைத்தே! 32

‘அறு பொருள் இவன்’ என்றே, அமரர் கணம் தொழுது ஏத்த,
உறு பசி ஒன்று இன்றியே, உலகு அடைய உண்டனையே:
உண்ட வாய் களவினான் உறி வெண்ணெய் உண்ட வாய்:
வண் துழாய் மாலையாய்! மாயமோ? மருட்கைத்தே! 33

திரண்டு அமரர் தொழுது ஏத்தும் திருமால்! நின் செங் கமல
இரண்டு அடியான் மூ-உலகும் இருள் தீர நடந்தனையே;
நடந்த அடி பஞ்சவர்க்குத் தூது ஆக நடந்த அடி;
மடங்கலாய்! மாறு அட்டாய்! மாயமோ? மருட்கைத்தே! 34

படர்க்கைப் பரவல்

மூ-உலகும் ஈர் அடியான் முறை நிரம்பாவகை முடியத்
தாவிய சேவடி சேப்ப, தம்பியொடும் கான் போந்து,
சேர அரணும் போர் மடிய, தொல் இலங்கை கட்டு அழித்த
சேவகன் சீர் கேளாத செவி என்ன செவியே?
திருமால் சீர் கேளாத செவி என்ன செவியே? 35

பெரியவனை; மாயவனை; பேர் உலகம் எல்லாம்
விரி கமல உந்தி உடை விண்ணவனை; கண்ணும்,
திருவடியும், கையும், திரு வாயும், செய்ய
கரியவனை; காணாத கண் என்ன கண்ணே?
கண் இமைத்துக் காண்பார்-தம் கண் என்ன கண்ணே? 36

மடம் தாழும் நெஞ்சத்துக் கஞ்சனார் வஞ்சம்
கடந்தானை; நூற்றுவர்பால் நால் திசையும் போற்ற,
படர்ந்து ஆரணம் முழங்க, பஞ்சவர்க்குத் தூது
நடந்தானை; ஏத்தாத நா என்ன நாவே?
‘நாராயணா!’ என்னா நா என்ன நாவே? 37

என்று, யாம்
கோத்த குரவையுள் ஏத்திய தெய்வம் நம்
ஆத்தலைப் பட்ட துயர் தீர்க்க! வேத்தர்
மருள, வைகல் வைகல் மாறு அட்டு,
வெற்றி விளைப்பது மன்னோ-கொற்றத்து
இடிப் படை வானவன் முடித்தலை உடைத்த
தொடித் தோள் தென்னவன் கடிப்பு இகு முரசே! 38

துன்ப மாலை

ஆங்கு,
ஆயர் முதுமகள், ஆடிய சாயலாள்,
பூவும், புகையும், புனை சாந்தும், கண்ணியும்,
நீடு நீர் வையை நெடு மால் அடி ஏத்த,
தூவி, துறைபடியப் போயினாள், மேவிக் 5
குரவை முடிவில்-ஓர் ஊர் அரவம் கேட்டு,
விரைவொடு வந்தாள் உளள்.

அவள்தான்,
சொல்லாடாள் சொல்லாடாள் நின்றாள்அந் நங்கைக்குச்
சொல்லாடும் சொல்லாடுந் தான்

‘எல்லா! ஓ!-
காதலன் காண்கிலேன்; கலங்கி நோய் கைம்மிகும்;
ஊது உலை தோற்க உயிர்க்கும் என் நெஞ்சு-அன்றே;
ஊது உலை தோற்க உயிர்க்கும் என் நெஞ்சு ஆயின்,
ஏதிலார் சொன்னது எவன்? வாழியோ, தோழீ! 15
நன் பகல் போதே நடுக்கு நோய் கைம்மிகும்;
அன்பனைக் காணாது அலவும் என் நெஞ்சு-அன்றே;
அன்பனைக் காணாது அலவும் என் நெஞ்சு ஆயின்,
மன்பதை சொன்னது எவன்? வாழியோ, தோழீ!

தஞ்சமோ! தோழீ! தலைவன் வரக் காணேன்; 20
வஞ்சமோ உண்டு; மயங்கும் என் நெஞ்சு-அன்றே;
வஞ்சமோ உண்டு; மயங்கும் என் நெஞ்சு ஆயின்,
எஞ்சலார் சொன்னது எவன்? வாழியோ, தோழீ!’

‘அரசு உறை கோயில் அணி ஆர் ஞெகிழம் 25
கரையாமல் வாங்கிய கள்வனாம் என்றே.
கரையாமல் வாங்கிய கள்வனாம் என்றே,
குரை கழல் மாக்கள் கொலை குறித்தனரே!’

எனக் கேட்டு,
பொங்கி எழுந்தாள்; விழுந்தாள், பொழி கதிர்த் 30
திங்கள் முகிலோடும் சேண் நிலம் கொண்டென;
செங் கண் சிவப்ப அழுதாள்; தன் கேள்வனை,
‘எங்கணாஅ!’ என்னா இனைந்து, ஏங்கி, மாழ்குவாள்;

இன்புறு தம் கணவர் இடர் எரி அகம் மூழ்க,
துன்புறுவன நோற்றுத் துயர் உறு மகளிரைப் போல், 35
மன்பதை அலர் தூற்ற, மன்னவன் தவறு இழைப்ப,
அன்பனை இழந்தேன் யான் அவலம் கொண்டு அழிவலோ?
நறை மலி வியல் மார்பின் நண்பனை இழந்து ஏங்கி,
துறை பல திறம் மூழ்கித் துயர் உறு மகளிரைப் போல்,
மறனொடு திரியும் கோல் மன்னவன் தவறு இழைப்ப, 40
அறன் எனும் மடவோய்! யான் அவலம் கொண்டு அழிவலோ?
தம் உறு பெரும் கணவன் தழல் எரிஅகம் மூழ்க,
கைம்மை கூர் துறை மூழ்கும் கவலைய மகளிரைப் போல்,
செம்மையின் இகந்த கோல் தென்னவன் தவறு இழைப்ப,
இம்மையும் இசை ஒரீஇ, இனைந்து, ஏங்கி, அழிவலோ? 45’

காணிகா,
வாய்வதின் வந்த குரவையின் வந்து ஈண்டும்
ஆய மட மகளிர் எல்லீரும் கேட்டீமின்;
ஆய மட மகளிர் எல்லீரும் கேட்டைக்க;
பாய் திரை வேலிப் படு பொருள் நீ அறிதி, 50
காய் கதிர்ச் செல்வனே! கள்வனோ, என் கணவன்?’-

‘கள்வனோ அல்லன்; கருங் கயல் கண் மாதராய்!
ஒள் எரி உண்ணும், இவ் ஊர்’ என்றது ஒரு குரல்.

19. ஊர்சூழ் வரி

என்றனன் வெய்யோன்; இலங்கு ஈர் வளைத் தோளி
நின்றிலள்-நின்ற சிலம்பு ஒன்று கை ஏந்தி,
‘முறை இல் அரசன்-தன் ஊர் இருந்து வாழும்
நிறை உடைப் பத்தினிப் பெண்டிர்காள்! ஈது ஒன்று:
பட்டேன், படாத துயரம், படுகாலை;
உற்றேன், உறாதது; உறுவனே? ஈது ஒன்று:
கள்வனோ அல்லன் கணவன்; என் கால் சிலம்பு
கொள்ளும் விலைப்பொருட்டால் கொன்றாரே! ஈது ஒன்று:
மாதர்த் தகைய மடவார்கள் முன்னரே,
காதல் கணவனைக் காண்பனே, ஈது ஒன்று: 10
காதல் கணவனைக் கண்டால், அவன் வாயில்
தீது அறு நல் உரை கேட்பனே; ஈது ஒன்று:
தீது அறு நல் உரை கேளாதொழிவனேல்,
நோதக்க செய்தாள் என்று எள்ளல்; இது ஒன்று’-என்று

அல்லல் உற்று, ஆற்றாது, அழுவாளைக் கண்டு, ஏங்கி, 15
மல்லல் மதுரையார் எல்லாரும் தாம் மயங்கி-
‘களையாத துன்பம் இக் காரிகைக்குக் காட்டி,
வளையாத செங்கோல் வளைந்தது! இது என்கொல்?
மன்னவர் மன்னன் மதிக் குடை வாள் வேந்தன்
தென்னவன் கொற்றம் சிதைந்தது! இது என்கொல்? 20
மண் குளிரச் செய்யும் மற வேல் நெடுந்தகை
தண் குடை வெம்மை விளைத்தது! இது என்கொல்?
செம் பொன் சிலம்பு ஒன்று கை ஏந்தி, நம்பொருட்டால்,
வம்பப் பெரும் தெய்வம் வந்தது! இது என்கொல்?
ஐ அரி உண் கண் அழுது, ஏங்கி, அரற்றுவாள் 25
தெய்வம் உற்றாள் போலும் தகையள்! இது என்கொல்?’-

என்பன சொல்லி, இனைந்து, ஏங்கி, ஆற்றவும்
வன் பழி தூற்றும் குடியதே மா மதுரை-
கம்பலை மாக்கள் கோவலன் இறந்து கிடந்த இடத்தைக் காட்ட,
மாலைப் பொழுதில் கண்ணகி தன் கணவனைக் காணுதல்
கம்பலை மாக்கள் கணவனைத் தாம் காட்ட,
செம் பொன் கொடி அனையாள் கண்டாளைத் தான் காணான்.30
மல்லல் மா ஞாலம் இருள் ஊட்டி, மா மலைமேல்,
செவ்வென் கதிர் சுருங்கி, செங் கதிரோன் சென்று ஒளிப்ப,
புல்லென் மருள் மாலைப் பூங் கொடியாள் பூசலிட,
ஒல்லென் ஒலி படைத்தது ஊர்.
வண்டு ஆர் இருங் குஞ்சி மாலை தன் வார் குழல்மேல் 35
கொண்டாள், தழீஇ, கொழுநன்பால், காலைவாய்;
புண் தாழ் குருதி புறம் சோர, மாலைவாய்,
கண்டாள், அவன் தன்னைக் காணாக் கடுந் துயரம்!

‘என் உறு துயர் கண்டும், “இடர் உறும் இவள்” என்னீர்!
பொன் உறு நறு மேனி பொடி ஆடிக் கிடப்பதோ? 40

மன் உறு துயர் செய்த மறவினை அறியாதேற்கு,
“என் உறு வினை காண்; ஆ! இது” என உரையாரோ?
யாரும் இல் மருள் மாலை, இடர் உறு தமியேன் முன்,
தார் மலி மணி மார்பம் தரை மூழ்கிக் கிடப்பதோ?
பார் மிகு பழி தூற்ற, பாண்டியன் தவறு இழைப்ப, 45

“ஈர்வது ஓர் வினை காண்; ஆ! இது” என உரையாரோ?
ண் பொழி புனல் சோரும் கடு வினை உடையேன்முன்,
புண் பொழி குருதியிராய்ப் பொடி ஆடிக் கிடப்பதோ?
மன்பதை பழி தூற்ற, மன்னவன் தவறு இழைப்ப,
“உண்பதோர் வினை காண்; ஆ! இது” என உரையாரோ? 50

பெண்டிரும் உண்டுகொல்? பெண்டிரும் உண்டுகொல்?
கொண்ட கொழுநர் உறு குறை தாங்குறூஉம்
பெண்டிரும் உண்டுகொல்? பெண்டிரும் உண்டுகொல்?
சான்றோரும் உண்டுகொல்? சான்றோரும் உண்டுகொல்?
ஈன்ற குழவி எடுத்து வளர்க்குறூஉம் 55
சான்றோரும் உண்டுகொல்? சான்றோரும் உண்டுகொல்?
தெய்வமும் உண்டுகொல்? தெய்வமும் உண்டுகொல்?
வை வாளின் தப்பிய மன்னவன் கூடலில்
தெய்வமும் உண்டுகொல்? தெய்வமும் உண்டுகொல்?’-

என்று இவை சொல்லி அழுவாள் கணவன்-தன் 60
பொன் துஞ்சு மார்பம் பொருந்தத் தழீஇக் கொள்ள,
நின்றான், எழுந்து: “நிறை மதி வாள் முகம்
கன்றியது!” என்று, அவள் கண்ணீர் கையான் மாற்ற-

அழுது ஏங்கி, நிலத்தின் வீழ்ந்து, ஆய் இழையாள் தன் கணவன்
தொழுதகைய திருந்து அடியைத் துணை வளைக் கையான் பற்ற, 65
பழுது ஒழிந்து எழுந்திருந்தான் பல் அமரர் குழாத்து உளான்,
‘எழுது எழில் மலர் உண் கண்! இருந்தைக்க’ எனப் போனான்.

மாயம் கொல்? மற்று என்கொல்? மருட்டியதோர் தெய்வம்கொல்?
போய் எங்கு நாடுகேன்? பொருள் உரையோ இது அன்று;
காய் சினம் தணிந்தன்றிக் கணவனைக் கைகூடேன்; 70
தீ வேந்தன்-தனைக் கண்டு, இத் திறம் கேட்பல் யான்’ என்றாள்-

என்றாள் எழுந்தாள்; இடர் உற்ற தீக் கனா
நின்றாள் நினைந்தாள், நெடுங் கயல் கண் நீர் சோர;
நின்றாள் நினைந்தாள் நெடுங்கயல் கண் நீர் துடையாச்
சென்றாள், அரசன் செழுங் கோயில் வாயில் முன். 75

20. வழக்குரை காதை

ஆங்கு,
‘குடையொடு கோல் வீழ நின்று நடுங்கும்
கடை மணியின் குரல் காண்பென்-காண், எல்லா!
திசை இரு-நான்கும் அதிர்ந்திடும்; அன்றி,
கதிரை இருள் விழுங்கக் காண்பென்-காண், எல்லா! 5
விடும் கொடி வில் இர; வெம் பகல் வீழும்
கடுங் கதிர் மீன்: இவை காண்பென்-காண், எல்லா!’

கருப்பம
செங்கோலும், வெண்குடையும்,
செறி நிலத்து மறிந்து வீழ்தரும்;
நம் கோன்-தன் கொற்ற வாயில்
மணி நடுங்க, நடுங்கும் உள்ளம்;
இரவு வில் இடும்; பகல் மீன் விழும்;
இரு-நான்கு திசையும் அதிர்ந்திடும்; 10
வருவது ஓர் துன்பம் உண்டு;
மன்னவற்கு யாம் உரைத்தும்’ என-

ஆடி ஏந்தினர், கலன் ஏந்தினர்,
அவிர்ந்து விளங்கும் அணி இழையினர்;
கோடி ஏந்தினர், பட்டு ஏந்தினர்,
கொழுந் திரையலின் செப்பு ஏந்தினர்,
வண்ணம் ஏந்தினர், சுண்ணம் ஏந்தினர்,
மான்மதத்தின் சாந்து ஏந்தினர்,
கண்ணி ஏந்தினர், பிணையல் ஏந்தினர்,
கவரி ஏந்தினர், தூபம் ஏந்தினர்: 15

கூனும், குறளும், ஊமும், கூடிய
குறுந் தொழில் இளைஞர் செறிந்து சூழ்தர;
நரை விரைஇய நறுங் கூந்தலர்,
உரை விரைஇய பலர் வாழ்த்திட
‘ஈண்டு நீர் வையம் காக்கும்
பாண்டியன் பெருந்தேவி! வாழ்க’ என,
ஆயமும் காவலும் சென்று
அடியீடு பரசி ஏத்த;
கோப்பெருந்தேவி சென்று தன்
தீக் கனாத் திறம் உரைப்ப- 20
அரிமான் ஏந்திய அமளிமிசை இருந்தனன்,
திரு வீழ் மார்பின் தென்னவர் கோவே- இப்பால்,

‘வாயிலோயே! வாயிலோயே!
அறிவு அறைபோகிய பொறி அறு நெஞ்சத்து,
இறை முறை பிழைத்தோன் வாயிலோயே! 25
“இணை அரிச் சிலம்பு ஒன்று ஏந்திய கையள்,
கணவனை இழந்தாள், கடைஅகத்தாள்” என்று
அறிவிப்பாயே! அறிவிப்பாயே!’ என-

வாயிலோன், ‘வாழி! எம் கொற்கை வேந்தே, வாழி!
தென்னம் பொருப்பின் தலைவ, வாழி! 30
செழிய, வாழி! தென்னவ, வாழி!
பழியொடு படராப் பஞ்சவ, வாழி!
அடர்த்து எழு குருதி அடங்காப் பசுந் துணிப்
பிடர்த் தலைப் பீடம் ஏறிய மடக்கொடி,
வெற்றி வேல் தடக்கைக் கொற்றவை, அல்லள்; 35
அறுவர்க்கு இளைய நங்கை, இறைவனை
ஆடல் கண்டருளிய அணங்கு, சூர் உடைக்
கானகம் உகந்த காளி, தாருகன்
பேர் உரம் கிழித்த பெண்ணும், அல்லள்;
செற்றனள் போலும்; செயிர்த்தனள் போலும்; 40
பொன் தொழில் சிலம்பு ஒன்று ஏந்திய கையள்;
கணவனை இழந்தாள் கடைஅகத்தாளே;
கணவனை இழந்தாள் கடைஅகத்தாளே’ என-

‘வருக, மற்று அவள் தருக, ஈங்கு’ என-
வாயில் வந்து, கோயில் காட்ட, 45
கோயில் மன்னனைக் குறுகினள் சென்றுழி-

‘நீர் வார் கண்ணை, எம் முன் வந்தோய்!
யாரையோ, நீ? மடக்கொடியோய்!’ என-

‘தேரா மன்னா! செப்புவது உடையேன்;
எள் அறு சிறப்பின் இமையவர் வியப்ப, 50
புள் உறு புன்கண் தீர்த்தோன்; அன்றியும்,
வாயில் கடை மணி நடு நா நடுங்க,
ஆவின் கடை மணி உகு நீர் நெஞ்சு சுட, தான் தன்
அரும்பெறல் புதல்வனை ஆழியின் மடித்தோன்
பெரும் பெயர்ப் புகார் என் பதியே; அவ் ஊர், 55
ஏசாச் சிறப்பின், இசை விளங்கு பெருங்கொடி
மாசாத்து வாணிகன் மகனை ஆகி,
வாழ்தல் வேண்டி, ஊழ்வினை துரப்ப,
சூழ் கழல் மன்னா! நின் நகர்ப் புகுந்து, இங்கு
என் கால் சிலம்பு பகர்தல் வேண்டி, நின்பால் 60
கொலைக்களப் பட்ட கோவலன் மனைவி;
கண்ணகி என்பது என் பெயரே’ என-

பெண் அணங்கே!

கள்வனைக் கோறல் கடுங் கோல் அன்று;
வெள் வேல் கொற்றம்-காண்’ என- ஒள்-இழை,

‘நல் திறம் படராக் கொற்கை வேந்தே! 66
என் கால் பொன் சிலம்பு மணி உடை அரியே’ என-

‘தேமொழி! உரைத்தது செவ்வை நல் மொழி;
யாம் உடைச் சிலம்பு முத்து உடை அரியே;
தருக’ எனத் தந்து, தான் முன் வைப்ப-

கண்ணகி அணி மணிக் கால் சிலம்பு உடைப்ப, 70
மன்னவன் வாய்முதல் தெறித்தது, மணியே-

மணி கண்டு,
தாழ்ந்த குடையன், தளர்ந்தசெங் கோலன்,
‘பொன்செய் கொல்லன் தன்சொற் கேட்ட
யானோ அரசன்? யானே கள்வன்!
மன்பதை காக்குந் தென்புலங் காவல் 75

என்முதற் பிழைத்தது;கெடுகவென் ஆயுள்’,என
மன்னவன் மயங்கிவீழ்ந் தனனே; தென்னவன்
கோப்பெருந் தேவி குலைந்தனள் நடுங்கிக்,
‘கணவனை இழந்தோர்க்குக் காட்டுவது இல்’ என்று
இணையடி தொழுதுவீழ்ந் தனளே, மடமொழி. 80

வெண்பா

அல்லவை செய்தார்க் கறங்கூற்ற மாமென்னும்
பல்லவையோர் சொல்லும் பழுதன்றே–பொல்லா
வடுவினையே செய்த வயவேந்தன் றேவி
கடுவினையேன் செய்வதூஉங் காண். 1

காவி யுகுநீருங் கையில் தனிச்சிலம்பும்
ஆவி குடிபோன அவ்வடிவும்–பாவியேன்
காடெல்லாஞ் சூழ்ந்த கருங்குழலுங் கண்டஞ்சிக்
கூடலான் கூடாயி னான். 2

மெய்யிற் பொடியும் விரித்த கருங்குழலும்
கையில் தனிச்சிலம்பும் கண்ணீரும்–வையைக்கோன்
கண்டளவே தோற்றான்அக் காரிகைதன் சொற்செவியில்
உண்டளவே தோற்றான் உயிர். 3

21. வஞ்சின மாலை

கோவேந்தன் தேவி !கொடுவினை யாட்டியேன்,
யாவுந் தெரியா இயல்பினே னாயினும்,
முற்பகற் செய்தான் பிறன்கேடு தன்கேடு
பிற்பகற் காண்குறூஉம் பெற்றிய-காண்!

-நற்பகலே
வன்னி மரமும் மடைப்பளியுஞ் சான்றாக 5
முன்னிறுத்திக் காட்டிய மொய்குழ லாள்

பொன்னிக்
“கரையின் மணற்பாவை நின்கணவன் ஆம்” என்று,
உரைசெய்த மாதரொடும் போகாள்,திரைவந்து
அழியாது சூழ்போக,வாங்குந்தி நின்ற
வரியா ரகலல்குல் மாதர்

உரைசான்ற 10
மன்னன் கரிகால் வளவன்மகள் வஞ்சிக்கோன்
தன்னைப் புனல்கொள்ளத் தான்புனலின் பின்சென்று,
“கல்நவில் தோளாயோ”, என்னக் கடல்வந்து
முன்னிறுத்திக் காட்ட,அவனைத் தழீஇக் கொண்டு,
பொன்னங் கொடிபோலப் போதந்தாள்

-மன்னி 15
மணல்மலி பூங்கானல் வருகலன்கள் நோக்கிக்
கணவன்வரக் கல்லுருவம் நீத்தாள்

-இணையாய
மாற்றாள் குழவிவிழத் தன்குழவி யுங்கிணற்று
வீழ்த்தேற்றுக் கொண்டெடுத்த வேற்கண்ணாள்

-வேற்றொருவன்
நீள்நோக்கங் கண்டு ‘நிறைமதி வாள்முகத்தைத் 20
தானோர் குரக்கு முகம் ஆக ‘,என்று போன
கொழுநன் வரவே,குரக்குமுக நீத்த
பழுமணி அல்குற்பூம் பாவை

-”விழுமிய
பெண்ணறி வென்பது பேதைமைத்தே”, என்றுரைத்த
நுண்ணறிவி னோர்நோக்கம் நோக்காதே, எண்ணிலேன் 25
வண்டல் அயர்விடத் தியானோர் மகள்பெற்றால்
ஒண்டொடி; நீயோர் மகற்பெறில் கொண்ட
கொழுநன் அவளுக்கென் றியானுரைத்த மாற்றம்
கெழுமி அவளுரைப்பக் கேட்ட விழுமத்தால்
சிந்தைநோய் கூருந் திருவிலேற் கென்றெடுத்துத் 30
தந்தைக்குத் தாயுரைப்பக் கேட்டாளாய்,முந்தியோர்
கோடிக் கலிங்கம் உடுத்துக் குழல்கட்டி
நீடித் தலையை வணங்கித் தலைசுமந்த
ஆடகப்பூம் பாவை அவள்;

-போல்வார் நீடிய
மட்டார் குழலார் பிறந்த பதிப்பிறந்தேன் 35
பட்டாங் கியானுமோர் பத்தினியே யாமாகில்
ஒட்டே னரசோ டொழிப்பேன் மதுரையுமென்
பட்டிமையுங் காண்குறுவாய் நீயென்னா விட்டகலா

நான்மாடக் கூடல் மகளிரு மைந்தரும்,
வானக் கடவளரும்,மாதவருங் கேட்டீமின் 40
யானமர் காதலன் தன்னைத் தவறிழைத்த
கோநகர் சீறினேன் ;குற்றமிலேன் யானென்று

இடமுலை கையால் திருகி,மதுரை
வலமுறை மும்முறை வாரா,அலமந்து,
மட்டார் மறுகின் மணிமுலையை வட்டித்து, 45
விட்டா ளெறிந்தாள்,விளங்கிழையாள்

-வட்டித்த
நீல நிறத்துத் திரிசெக்கர் வார்சடைப்
பால்புரை வெள்ளெயிற்றுப் பார்ப்பனக் கோலத்து,
மாலை எரியங்கி வானவன் தான்தோன்றி,
மாபத் தினிநின்னை மாணப் பிழைத்தநாள் 50
பாயெரி இந்தப் பதியூட்டப் பண்டேயோர்
ஏவ லுடையேனா லியார்பிழைப்பா ரீங்கென்னப்

பார்ப்பார்,அறவோர்,பசு,பத்தினிப்பெண்டிர்,
மூத்தோர்,குழவி யெனுமிவரைக் கைவிட்டுத்
தீத்திறத்தார் பக்கமே சேர்கென்று காய்த்திய 55
பொற்றொடி ஏவப் புகையழல் மண்டிற்றே
நற்றேரான் கூடல் நகர்.

வெண்பா

பொற்பு வழுதியுந்தன் பூவையரும் மாளிகையும்,
விற்பொலியுஞ் சேனையுமா வேழமுங்–கற்புண்ணத்
தீத்தரு வெங்கூடற் றெய்வக் கடவுளரும்
மாத்துவத் தான்மறைந்தார் மற்று.

22. அழற்படு காதை

ஏவல் தெய்வத் தெரிமுகம் திறந்தது
காவல் தெய்வங் கடைமுகம் அடைத்தன

அரைசர் பெருமான்,அடுபோர்ச் செழியன்
வளைகோல் இழுக்கத் துயிராணி கொடுத்தாங்கு
இருநில மடந்தைக்குச் செங்கோல் காட்டப்
புரைதீர் கற்பின் தேவி- தன்னுடன்
அரைசு கட்டிலில் துஞ்சியது அறியாது

ஆசான்,பெருங்கணி,அறக்களத்து அந்தணர்,
காவிதி மந்திரக் கணக்கர்-தம்மொடு
கோயில் மாக்களும்,குறுந்தொடி மகளிரும், 10
ஓவியச் சுற்றத் துரையவிந் திருப்பக்
காழோர்,வாதுவர், கடுந்தே ரூருநர்;
வாய்வாள் மறவர் மயங்கினர் மலிந்து,
கோமகன் கோயிற் கொற்ற வாயில்
தீமுகங் கண்டு,தாமிடை கொள்ள 15

நித்திலப் பைம்பூண் நிலாத்திகழ் அவிரொளித்
தண்கதிர் மதியத் தன்ன மேனியன்
ஒண்கதிர் நித்திலம் பூணொடு புனைந்து,
வெண்ணிறத் தாமரை,அறுகை,நந்தியென்று
இன்னவை முடித்த நன்னிறச் சென்னியன்; 20
நுரையென விரிந்த நுண்பூங் கலிங்கம்
புலரா துடுத்த உடையினன் மலரா
வட்டிகை,இளம்பொரி,வன்னிகை,சந்தனம்,
கொட்டமோ டரைத்துக் கொண்ட மார்பினன்
தேனும்,பாலும்,கட்டியும் பெட்பச் 25
சேர்வன பெறூஉந் தீம்புகை மடையினன்;
தீர்த்தக் கரையும்,தேவர் கோட்டமும்,
ஓத்தின் சாலையும்,ஒருங்குடன் நின்று,
பிற்பகற் பொழுதிற் பேணினன் ஊர்வோன்;
நன்பகல் வரவடி யூன்றிய காலினன்; 30
விரிகுடை,தண்டே,குண்டிகை,காட்டம்,
பிரியாத் தருப்பை,பிடித்த கையினன்;
நாவினும் மார்பினும் நவின்ற நூலினன்;
முத்தீ வாழ்க்கை முறைமையின் வழாஅ,
வேத முதல்வன் வேள்விக் கருவியோடு, 35
ஆதிப் பூதத்து அதிபதிக் கடவுளும்

(வென்றி வெங்கதிர் புரையும் மேனியன்;
குன்றா மணிபுனை பூணினன்;பூணொடு
முடிமுதற் கலன்கள் பூண்டனன்;முடியொடு
சண்பகம்,கருவிளை, செங்கூ தாளம், 40
தண்கமழ் பூநீர்ச் சாதியோடு இனையவை
கட்டும் கண்ணியும் தொடுத்த மாலையும்
ஒட்டிய திரணையோடு ஒசிந்த பூவினன்,
அங்குலி கையறிந்து அஞ்சுமகன் விரித்த
குங்கும வருணங் கொண்ட மார்பினன்; 45
பொங்கொளி யரத்தப் பூம்பட் டுடையினன்;
முகிழ்த்தகைச்
சாலி அயினி பொற்கலத் தேந்தி,
ஏலு நற்சுவை இயல்புளிக் கொணர்ந்து;
வெம்மையிற் கொள்ளும் மடையினன்;செம்மையில்) 50
பவளச் செஞ்சுடர் திகழொளி மேனியன்;
ஆழ்கடல் ஞால மாள்வோன் தன்னின்,
முரைசொடு வெண்குடை கவரி,நெடுங்கொடி
உரைசா லங்குசம்,வடிவேல்,வடிகயிறு,
எனவிவை பிடித்த கையின னாகி. 55
எண்ணருஞ் சிறப்பின் மன்னரை யோட்டி,
மன்ணகம் கொண்டு செங்கோல் ஓச்சிக்
கொடுந்தொழில் கடிந்து கொற்றங் கொண்டு,
நடும்புகழ் வளர்த்து,நானிலம்,புரக்கும்
உரைசால் சிறப்பின் நெடியோன் அன்ன
அரைச பூதத்து அருந்திறற் கடவுளும் 60

செந்நிறப் பசும்பொன் புரையும் மேனியன்;
மன்னிய சிறப்பின் மறவேல் மன்னவர்
அரைசுமுடி யொழிய அமைத்த பூணினன்,
வாணிக மரபின் நீள்நிலம் ஓம்பி,
நாஞ்சிலும் துலாமும் ஏந்திய கையினன்;
(உரைசால் பொன்னிறங் கொண்ட உடையினன்
வெட்சி தாழை கட்கமழ் ஆம்பல்
சேட னெய்தல் பூளை மருதம்
கூட முடித்த சென்னியன் நீடொளிப்
பொன்னென விரிந்த நன்னிறச் சாந்தம்
தன்னொடு புனைந்த மின்னிற மார்பினன்
கொள்ளும் பயறும் துவரையும் உழுந்தும்
நன்னியம் பலவும் நயந்துடன் அளைஇக்
கொள்ளெனக் கொள்ளும் மடையினன் புடைதரு

நெல்லுடைக் களனே புள்ளுடைக் கழனி
வாணிகப் பீடிகை நீள்நிழற் காஞ்சிப்
பாணிகைக் கொண்டு முற்பகற் பொழுதில்
உள்மகிழ்ந் துண்ணு வோனே அவனே
நாஞ்சிலம் படையும் வாய்ந்துறை துலாமுஞ்
சூழொளித் தாலு மியாழும் ஏந்தி
விலைந்துபத மிகுந்து விருந்துபதம் தந்து
மலையவும் கடலவு மரும்பலம் கொணர்ந்து
விலைய வாக வேண்டுநர்க் களித்தாங்கு)
உழவுதொழி லுதவும் பழுதில் வாழ்க்கைக்
கிழவன் என்போன் கிளரொளிச் சென்னியின்
இளம்பிறை சூடிய இறையவன் வடிவினோர்
விளங்கொளிப் பூத வியன்பெருங் கடவுளும்

கருவிளை புரையு மேனிய னரியொடு
வெள்ளி புனைந்த பூணினன் தெள்ளொளிக்
காழகம் செறிந்த உடையினன் காழகில்
சாந்து புலர்ந்தகன்ற மார்பினன் ஏந்திய
கோட்டினும் கொடியினும் நீரினும் நிலத்தினும்
காட்டிய பூவிற் கலந்த பித்தையன்
கம்மியர் செய்வினைக் கலப்பை ஏந்திச்
செம்மையின் வரூஉஞ் சிறப்புப் பொருந்தி
மண்ணுறு திருமணி புரையு மேனியன்
ஒண்ணிறக் காழகஞ் சேர்ந்த உடையினன்
ஆடற் கமைந்த அவற்றொடு பொருந்திப்
பாடற் கமைந்த பலதுறை போகிக்

கலிகெழு கூடற் பலிபெறு பூதத்
தலைவ னென்போன் தானுந் தோன்றிக்
கோமுறை பிழைத்த நாளி லிந்நகர்
தீமுறை உண்பதோர் திறனுண் டென்ப
தாமுறை யாக அறிந்தன மாதலின்
யாமுறை போவ தியல்பன் றோவெனக்
கொங்கை குறித்த கொற்ற நங்கைமுன்
நாற்பாற் பூதமும் பாற்பாற் பெயரக்

கூல மறுகும் கொடித்தேர் வீதியும்,
பால்வேறு தெரிந்த நால்வேறு தெருவும்
(உரக்குரங்கு உயர்த்த ஒண்சிலை உரவோன்)
காவெரி யூட்டிய நாள்போற் கலங்க
அறவோர் மருங்கின் அழற்கொடி விடாது
மறவோர் சேரி மயங்கெரி மண்ட-

கறவையும் கன்றும் கனலெரி சேரா,
அறவை யாயர் அகன்றெரு அடைந்தன
மறவெங் களிறும் மடப்பிடி நிரைகளும்
விரைபரிக் குதிரையும் புறமதிற் பெயர்ந்தன

சாந்தந் தோய்ந்த ஏந்திள வனமுலை
மைத்தடங் கண்ணார் மைந்தர் தம்முடன்,
செப்புவா யவிழ்ந்த தேம்பொதி நறுவிரை 120
நறுமல ரவிழ்ந்த நாறிரு முச்சித்
துறுமலர்ப் பிணையல் சொரிந்த பூந்துகள்,
குங்குமம் எழுதிய கொங்கை முன்றில்
பைங்கா ழாரம்,பரிந்தன பரந்த
தூமென் சேக்கைத் துனிப்பதம் பாராக் 125
காமக் கள்ளாட் டடங்கினர் மயங்கத்

திதலை அல்குல் தேங்கமழ் குழலியர்
குதலைச் செவ்வாய்க் குறுநடைப் புதல்வரொடு
பஞ்சியா ரமளியில் துஞ்சுதுயில் எடுப்பி,130
வால்நரைக் கூந்தல் மகளிரொடு போத

வருவிருந் தோம்பி மனையற முட்டாப்
பெருமனைக் கிழத்தியர் பெருமகிழ் வெய்தி,
இலங்குபூண் மார்பிற் கணவனை இழந்து,
சிலம்பின் வென்ற சேயிழை நங்கை, 135
கொங்கைப் பூசல் கொடிதோ வன்றெனப்
பொங்கெரி வானவன் தொழுதனர் ஏத்தினர்

எண்ணான் கிரட்டி இருங்கலை பயின்ற,
பண்ணியல் மடந்தையர் பயங்கெழு வீதித்,
தண்ணுமை முழவம்,தாழ்தரு தீங்குழல், 140
பண்ணுக்கிளை பயிரும் பண்ணியாழ்ப் பாணியொடு,
நாடக மடந்தைய ராடரங் கிழந்தாங்கு,
‘எந்நாட் டாள்கொல்? யார்மகள் கொல்லோ?
இந்நாட் டிவ்வூர் இறைவனை யிழந்து,
தேரா மன்னனைச் சிலம்பின் வென்றிவ் 145
ஊர்தீ யூட்டிய ஒருமகள் ‘,என்ன

அந்தி விழவும் ஆரண ஓதையும்,
செந்தீ வேட்டலுந் தெய்வம் பரவலும்,
மனைவிளக் குறுத்தலும்,மாலை அயர்தலும்,
வழங்குகுரன் முரசமு மடிந்த மாநகர் 150

காதலற் கெடுத்த நோயொ டுளங்கனன்று,
ஊதுலைக் குருகின் உயிர்த்தன ளுயிர்த்து,
மறுகிடை மறுகுங் கவலையிற் கவலும்,
இயங்கலும் இயங்கும்,மயங்கலும் மயங்கும்,
ஆரஞ ருற்ற வீரபத் தினிமுன் 155
கொந்தழல் வெம்மைக் கூரெரி பொறாஅள்
வந்து தோன்றினள் மதுராபதியென்.

வெண்பா

மாமகளும் நாமகளும் மாமயிடற் செற்றுகந்த
கோமகளும் தாம்படைத்த கொற்றத்தாள்- நாம
முதிரா முலைகுறைத்தாள் முன்னரே வந்தாள்
மதுரா பதியென்னு மாது.

23. கட்டுரை காதை

சடையும் பிறையுந் தாழ்ந்த சென்னிக்,
குவளை உண்கண் தவளவாள் முகத்தி;
கடையெயிறு அரும்பிய பவளச்செவ் வாய்த்தி;
இடைநிலா விரிந்த நித்தில நகைத்தி,
இடமருங் கிருண்ட நீல மாயினும், 5
வலமருங்கு பொன்னிறம் புரையு மேனியள்;
இடக்கை பொலம்பூந் தாமரை யேந்தினும்,
வலக்கை அம்சுடர்க் கொடுவாள் பிடித்தோள்;
வலக்கால் புனைகழல் கட்டினும்.இடக்கால்
தனிச்சிலம்பு அரற்றும் தகைமையள்;பனித்துறைக் 10
கொற்கைக் கொண்கன்,குமரித் துறைவன்,
பொற்கோட்டு வரம்பன்,பொதியிற் பொருப்பன்,
குலமுதற் கிழத்தி;ஆதலின் அலமந்து,
ஒருமுலை குறைத்த திருமா பத்தினி,
அலமரு திருமுகத் தாயிழை நங்கை-தன் 15
முன்னிலை ஈயாள் பின்னிலைத் தோன்றிக்
கேட்டிசின் வாழி நங்கையென் குறையென

வாட்டிய திருமுகம் வலவயிற் கோட்டி
‘யாரைநீ யென்பின் வருவோய் என்னுடை
ஆரஞ ரெவ்வ மறிதியோ?’ என 20

‘ஆரஞ ரெவ்வ மறிந்தேன் அணி-இழாஅய்!
மாபெருங் கூடல் மதுரா பதியென்பேன்;
கட்டுரை யாட்டியேன்,யானின் கணவற்குப்
பட்ட கவற்சியேன்;பைந்தொடி கேட்டி;
பெருந்தகைப் பெண்ணொன்று கேளாயென் நெஞ்சம் 25
வருந்திப் புலம்புறு நோய்
தோழீ !நீ ஈதொன்று கேட்டியென் கோமகற்கு
ஊழ்வினை வந்தக் கடை;
மாதராய் ஈதொன்று கேளுன் கணவற்குத்
தீதுற வந்த வினை; காதின் 30
மறைநா வோசை யல்ல தியாவதும்
மணிநா வோசை கேட்டது மிலனே
அடிதொழு திறைஞ்சா மன்ன ரல்லது
குடிபழி தூற்றுங் கோலனு மல்லன்,

இன்னுங் கேட்டி நன்னுதல் மடந்தையர் 35
மடங்கெழு நோக்கின் மதமுகந் திறப்புண்டு,
இடங்கழி நெஞ்சத்து இளமை யானை
கல்விப் பாகன் கையகப் படாஅது,
ஒல்கா உள்ளத் தோடு மாயினும்,
ஒழுக்கொடு புணர்ந்தவிவ் விழுக்குடிப் பிறந்தோர்க்கு 40
இழுக்கந் தாராது

இதுவுங் கேட்டி
உதவா வாழ்க்கைக் கீரந்தை மனைவி,
புதவக் கதவம் புடைத்தனன் ஒருநாள்,
அரைச வேலி யல்ல தியாவதும்
புரைதீர் வேலி இல்லென மொழிந்து

மன்றத் திருத்திச் சென்றீ ரவ்வழி
இன்றவ் வேலி காவா தோவெனச்
செவிச்சூட் டாணியிற் புகையழல் பொத்தி,
நெஞ்சஞ் சுடுதலின்,அஞ்சி,நடுக்குற்று,
வச்சிரத் தடக்கை அமரர் கோமான் 50

உச்சிப் பொன்முடி ஒளிவளை உடைத்தகை
குறைத்த செங்கோல் குறையாக் கொற்றத்து
இறைக்குடிப் பிறந்தோர்க்கு இழுக்க மின்மை

இன்னுங் கேட்டி !நன்வா யாகுதல்
பெருஞ்சோறு பயந்த திருந்துவேல் தடக்கை 55

திருநிலை பெற்ற பெருநா ளிருக்கை,
அறனறி செங்கோல்,மறநெறி நெடுவாள்,
புறவுநிறை புக்கோன்,கறவைமுறை செய்தோன்;
பூம்புனற் பழனப் புகார்நகர் வேந்தன்,
தாங்கா விளையுள்,நன்னா டதனுள் 60

வலவைப் பார்ப்பான்,பராசர னென்போன்,
குலவுவேற் சேரன் கொடைத்திறங் கேட்டு,
வண்டமிழ் மறையோற்கு வானுறை கொடுத்த
திண்டிறல் நெடுவேற் சேரலற் காண்கெனக்,
காடும் நாடும் ஊரும் போகி, 65
நீடுநிலை மலயம் பிற்படச் சென்றாங்கு,

ஒன்றுபுரி கொள்கை இருபிறப் பாளர்
முத்தீச் செல்வத்து நான்மறை முற்றி;
ஐம்பெரு வேள்வியுஞ் செய்தொழில் ஓம்பும்
அறுதொழி லந்தணர் பெறுமுறை வகுக்க, 70
நாவலங் கொண்டு,நண்ணா ரோட்டிப்,
பார்ப்பன வாகை சூடி,ஏற்புற
நன்கலங் கொண்டு தன்பதிப் பெயர்வோன்

செங்கோல் தென்னன் திருந்துதொழில் மறையவர்
தங்கா லென்ப தூரே அவ்வூர்ப் 75
பாசிலை பொதுளிய போதி மன்றத்துத்;
தண்டே,குண்டிகை,வெண்குடை,காட்டம்,
பண்டச் சிறுபொதி,பாதக் காப்பொடு
களைந்தனன் இருப்போன்

“காவல் வெண்குடை
விளைந்துமுதிர் கொற்றத்து விறலோன் வாழி!
கடற்கடம் பெறிந்த காவலன் வாழி
விடர்ச்சிலை பொறித்த வேந்தன் வாழி! 80
பூந்தண் பொருநைப் பொறையன் வாழி!
மாந்தரஞ் சேரல் மன்னவன் வாழ்க!”, எனக்

குழலும் குடுமியும் மழலைச் செவ்வாய்த் 85
தளர்நடை யாயத்துத் தமர்முதல் நீங்கி,
விளையாடு சிறாஅ ரெல்லாஞ் சூழ்தரக்;
“குண்டப் பார்ப்பீர்!என்னோ டோதியென்
பண்டச் சிறுபொதி கொண்டுபோ மின்”,எனச்

சீர்த்தகு சிறப்பின் வார்த்திகன் புதல்வன், 90
ஆலமர் செல்வன் பெயர்கொண்டு வளர்ந்தோன்,
பால்நாறு செவ்வாய்ப் படியோர் முன்னர்த்
தளர்நா வாயினும் மறைவிளி வழாஅது,
உளமலி உவகையோ டொப்ப வோதத்;
தக்கிணன் தன்னை மிக்கோன் வியந்து, 95
முத்தப் பூணூல்,அத்தகு புனைகலம்,
கடகம்,தோட்டொடு கையுறை ஈத்துத்,
தன்பதிப் பெயர்ந்தன னாக

-நன்கலன்
புனைபவும் பூண்பவும் பொறாஅ ராகி
வார்த்திகன் தன்னைக் காத்தன ரோம்பிப் 100
கோத்தொழி லிளையவர் கோமுறை அன்றிப்,
படுபொருள் வௌவிய பார்ப்பா னிவனென,
இடுசிறைக் கோட்டத் திட்டன ராக

வார்த்திகன் மனைவி கார்த்திகை என்போள்,
அலந்தனள் ஏங்கி அழுதனள்,நிலத்தில் 105
புலந்தனள்,புரண்டனள்,பொங்கினள்;அதுகண்டு,
மையறு சிறப்பின் ஐயை கோயில்
செய்வினைக் கதவந் திறவா தாகலின்

திறவா தடைத்த திண்ணிலைக் கதவம்
மறவேல் மன்னவன் கேட்டனன் மயங்கிக், 110
கொடுங்கோ லுண்டுகொல் ?கொற்றவைக் குற்ற
இடும்பை யாவதும் அறிந்தீ மின்னென
ஏவ லிளையவர் காவலற் றொழுது,
வார்த்திகற் கொணர்ந்த வாய்மொழி யுரைப்ப

நீர்த்தன் றிதுவென நெடுமொழி கூறி, 115
அறியா மாக்களின் முறைநிலை திரிந்தவென்
இறைமுறை பிழைத்தது பொறுத்தல்நுங் கடனெனத்
தடம்புனற் கழனித் தங்கால் தன்னுடன்
மடங்கா விளையுள் வயலூர் நல்கிக்,
கார்த்திகை கணவன் வார்த்திகன் முன்னர் 120
இருநில மடந்தைக்குத் திருமார்பு நல்கியவள்
தணியா வேட்கையுஞ் சிறிதுதணித் தனனே,
நிலைகெழு கூடல் நீள்நெடு மறுகின்
மலைபுரை மாடம் எங்கணும் கேட்பக்
கலையமர் செல்வி கதவந் திறந்தது 125

சிறைப்படு கோட்டஞ் சீமின் யாவதுங்
கறைப்படு மாக்கள் கறைவீடு செய்ம்மின்
இடுபொரு ளாயினும்,படுபொரு ளாயினும்,
உற்றவர்க் குறுதி,பெற்றவர்க் காமென,
யானை யெருத்தத்து,அணிமுரசு இரீஇக் 130
கோன்முறை யறைந்த கொற்ற வேந்தன்
தான்முறை பிழைத்த தகுதியுங் கேள்நீ

“ஆடித் திங்கள் பேரிருட் பக்கத்து
அழல்சேர் குட்டத் தட்டமி ஞான்று,
வெள்ளி வாரத்து ஒள்ளெரி யுண்ண, 135
உரைசால் மதுரையோடு அரைசுகே டுறுமெனும்,
உரையு முண்டே நிரைதொடி யோயே!

கடிபொழி லுடுத்த கலிங்கநன் னாட்டு,
வடிவேல் தடக்கை வசுவும்,குமரனும்,
தீம்புனற் பழனச் சிங்க புரத்தினும், 140
காம்பெழு கானக் கபில புரத்தினும்,
அரைசாள் செல்வத்து,நிரைதார் வேந்தர்
வீயாத் திருவின் விழுக்குடிப் பிறந்த
தாய வேந்தர்-தம்முள் பகையுற,
இருமுக் காவதத் திடைநிலத் தியாங்கணும், 145
செருவல் வென்றியிற் செல்வோ ரின்மையின்,
அரும்பொருள் வேட்கையிற் பெருங்கலன் சுமந்து,
கரந்துறை மாக்களிற் காதலி தன்னொடு,
சிங்கா வண்புகழ்ச் சிங்க புரத்தினோர்
அங்கா டிப்பட் டருங்கலன் பகரும் 150
சங்கமன் என்னும் வாணிகன் தன்னை,
முந்தைப் பிறப்பிற் பைந்தொடி !கணவன்
வெந்திறல் வேந்தற்குக் கோத்தொழில் செய்வோன்,
பரத னென்னும் பெயரனக் கோவலன்
விரத நீங்கிய வெறுப்பின னாதலின் 155
ஒற்றன் இவனெனப் பற்றினன் கொண்டு,
வெற்றிவேல் மன்னற்குக் காட்டிக் கொல்வுழிக்
கொலைக்களப் பட்ட சங்கமன் மனைவி,
நிலைக்களங் காணாள், நீலி என்போள்,
அரசர் முறையோ? பரதர் முறையோ? 160
ஊரீர் முறையோ? சேரியீர் முறையோ ? என
மன்றினும் மறுகினும் சென்றனள் பூசலிட்டு;
எழுநா ளிரட்டி எல்லை சென்றபின்,
தொழுநா ளிதுவெனத் தோன்ற வாழ்த்தி,
மலைத்தலை யேறியோர் மால்விசும் பேணியில், 165
கொலைத்தலை மகனைக் கூடுபு நின்றோள்,
எம்முறு துயரம் செய்தோ ரியாவதும்
தம்முறு துயரமிற் றாகுக வென்றே,
விழுவோ ளிட்ட வழுவில் சாபம்
பட்டனி ராதலிற் கட்டுரை கேள்நீ 170

உம்மை வினைவந் துருத்த காலைச்,
செம்மையி லோர்க்குச் செய்தவ முதவாது
வாரொலி கூந்தல்! நின் மணமகன் தன்னை
ஈரேழ் நாளகத் தெல்லை நீங்கி,
வானோர் தங்கள் வடிவின் அல்லதை 175
ஈனோர் வடிவிற் காண்டல் இல்லென,
மதுரைமா தெய்வம் மாபத் தினிக்கு
விதிமுறை சொல்லி,அழல்வீடு கொண்டபின்

கருத்துறு கணவற் கண்டபின் அல்லது,
இருத்தலும் இல்லேன் நிற்றலும் இலனெனக், 180
கொற்றவை வாயிற் பொற்றொடி தகர்த்துக்,
கீழ்த்திசை வாயிற் கணவனொடு புகுந்தேன்
மேற்றிசை வாயில் வறியேன் பெயர்கென,

இரவும் பகலும் மயங்கினள் கையற்று,
உரவுநீர் வையை ஒருகரைக் கொண்டாங்கு, 185
அவல என்னாள்,அவலித்து இழிதலின்;
மிசைய என்னாள்,மிசைவைத் தேறலிற்;
கடல்வயிறு கிழித்து மலைநெஞ்சு பிளந்தாங்கு,
அவுணரைக் கடந்த சுடரிலை நெடுவேல்
நெடுவேள் குன்றம் அடிவைத் தேறிப் 190

பூத்த வேங்கைப் பொங்கர்க் கீழோர்
தீத்தொழி லாட்டியேன் யானென் றேங்கி,
எழுநா ளிரட்டி எல்லை சென்றபின்,
தொழுநா ளிதுவெனத் தோன்ற வாழ்த்திப்,
பீடுகெழு நங்கை பெரும்பெய ரேத்தி, 195
வாடா மாமலர் மாரி பெய்தாங்கு
அமரர்க் கரசன் தமர்வந் தேத்தக்
கோநகர் பிழைத்த கோவலன் றன்னொடு
வான வூர்தி ஏறினள் மாதோ
கானமர் புரிகுழற் கண்ணகி தானென். 200

வெண்பா

தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநற் றொழுவாளைத்
தெய்வந் தொழுந்தகைமை திண்ணிதால்- தெய்வமாய்
மண்ணக மாதர்க் கணியாய கண்ணகி
விண்ணக மாதர்க்கு விருந்து.

கட்டுரை

முடிகெழு வேந்தர் மூவ ருள்ளும்
படைவிளங்கு தடக்கைப் பாண்டியர் குலத்தோர்
அறனும்,மறனும்,ஆற்றலும்,அவர்தம்
பழவிறல் மூதூர்ப் பண்புமேம் படுதலு,ம்
விழவுமலி சிறப்பும் விண்ணவர் வரவும், 5

ஒடியா இன்பத் தவருடை நாட்டுக்
குடியுங் கூழின் பெருக்கமும்,அவர்தம்
வையைப் பேரியாறு வளஞ்சுரந் தூட்டலும்,
பொய்யா வானம் புதுப்பெயல் பொழிதலும்,
ஆரபடி சாத்துவதி யென்றிரு விருத்தியும், 10

நேரத் தோன்றும் வரியுங் குரவையும்,
என்றிவை அனைத்தும் பிறபொருள் வைப்போடு
ஒன்றித் தோன்றும் தனிக்கோள் நிலைமையும்
வடஆரியர் படைகடந்து,
தென்றமிழ்நா டொருங்குகாணப், 15
புரைதீர் கற்பின் தேவி தன்னுடன்
அரைசு கட்டிலில் துஞ்சிய பாண்டியன்
நெடுஞ்செழியனோ டொருபரிசா
நோக்கிக் கிடந்த 20

மதுரைக் காண்டம் முற்றிற்று.

This entry was posted in சிலப்பதிகாரம்-மதுரைக் காண்டம். Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>